T LEFT

Leita

T RIGHT
Sproytur er vandamikið burturkast
30. desember 2013
Sproytur og nálir eru sera vandamiklar fyri tey, sum fáast við okkara ruskinnsavnan.
Lat sproytur og nálir í serlig íløt fyri at verja onnur móti at stinga seg av hesum kanska vandamiklu sproytunum.

Sproyturnar eru vandamiklar.


IRF er fariš undir eitt įtak, sum skal verja ųll tey, sum į
ein ella annan hįtt hava viš ruskinnsavningina at gera. Talan er um at upplżsa
allar borgarar ķ landinum um vandan viš at lata sproytur og nįlir ķ vanligu
ruskposarnar og sum kunnu vera til stóran ampa og vanda fyri tey, sum antin
savna inn ruskposarnar ella į annan fįast viš avgreišslu og skiljin av
burturkasti.


Taš kemur javnan fyri, at hesi fólk stinga seg av sproytum
ella nįlum, sum eru lagdar óvardar ķ ruskposarnar.


Talan er bęši um sproytur frį sukursjśklingum og ųšrum
privatfólki, men taš kemur meiri enn so fyri, at hesi fólk, sum į ein hvųnn
hįtt fįast viš ruskposarnar, eisini stinga seg av sproytum, sum hava veriš
brśktar til seyš. Taš hevur tķ veriš neyšugt hjį teimum at fingiš lęknahjįlp
fyri ymisk eyškenni sum at fingrarnir eru byrjašir at stķvna og eru įvegis móti
stķvkrampa.


Roar Heini Olsen, rakstrarleišari hjį IRF, sum samskipar
tiltakiš, sigur frį, at oftani ber ikki til at stašfesta, hvat slag av sproytu,
iš talan er um, og hevur ein sproyta veriš brśkt av einum sjśklingi, er ikki
vitandi, um taš kann vera fongt viš eyškvęmi. Tķ fara starvsfólkini altķš til
lękna, um tey hava stungiš seg, at fįa tikiš blóšroyndir fyri mųguliga smittu.
Sjįlvtsagt hava hesi starvsfólk stóran ampa av hesum, bęši viš at hava stungiš
seg og sķšani at bķša eftir einum śrslitinum frį blóšroyndunum.

IRF heitir tķ inniliga į ųll, sum gera brśk av sproytum og
nįlum um at lata hesi ķ serlig ķlųt, sum fįast frį Apoteksverkinum.


IRF ętlar saman viš Landsapotekaranum at fįa eitt nś sjśklingafelųg,
bśnašarfelųg og okkum ųll onnur at hjįlpa teimum viš at minka munandi um hendan
vandan og ampan.


Sjśkrahśsini nżta longu serlig ķlųt at leggja sproytir og
nįlir ķ og sum kunnu fara beinleišis ķ ovnum uttan vanda og ampa fyri nakran.

Heitt veršur tķ į ŲLL, sum į einhvųnn hįtt brśka ella hava
um hendi sproytir og nįlir, at lata sproytir og nįlir ķ serligu ķlųtuni, sum fįast
frį Apoteksverkinum, įšrenn taš veršur koyrt ķ ruskposan.

Hugsa teg tķ vęl um og ikki minst um tey, sum gera taš stóra
og viršismikla arbeiši viš at beina fyri ruskinum. Hesi fólkini vilja vit ikki
vera fyri uttan – ver viš at verja tey ķ arbeišinum, sum tey gera fyri okkum.




Sniðgivið og forritað hevur KREA
Mjólkavirkið Búnaðarmanna
KREA