T LEFT

Leita

T RIGHT
Nýggj kunngerð um grind er ávegis
14. juni 2013
Fiskimálaráðið hevur sent út til hoyringar nýggja kunngerð um grind. Høvuðsbroytingarnar eru gjørdar fyri at betra um drápsháttin, sum tað áhaldandi verður arbeitt við.
Niðast sæst leinkja til mynd av blásturkrókinum og mønustingaranum.

 

 Uppritiš frį Fiskimįlarįšnum:

Um at seta ķ gildi nżggja kunngerš um grind

Orsųk til, at mįliš veršur tikiš upp

Kunngeršin um grind įsetir reglur fyri grindadrįp. Royndir verša alla tķšina gjųrdar at betra um drįpshįttin, og nś kann mųnustingarin takast ķ nżtslu ķ grindadrįpinum. Tķ veršur broyting gjųrd ķ kunngerš um grind, har hesin reišskapur veršur góškendur, og įsett veršur, hvussu hann eigur at nżtast. Eisini verša ašrar tillagingar gjųrdar ķ kunngeršina.

Uppskot til kunngerš um broyting ķ kunngerš um grind hevur veriš til hoyringar fyrr. Nżtt ķ mun til uppskotiš, sum hevur veriš til hoyringar, er ķ hųvušsheitum, at kravt veršur frį 1. mai 2015, at grindamenn skulu hava luttikiš į skeiši, sum sżslumašur skipar fyri, fyri at kunna avlķva hval.

Ųll kunngeršin veršur lżst av nżggjum og ķ tķ sambandi verša nakrar umoršingar gjųrdar.

Góškendar hvalvįgir verša settar inn ķ kunngeršina um grind.

Mįlslżsing

Royndir verša alla tķšina gjųrdar at betra um drįpshįttin ķ grindadrįpi. Nś er ętlanin, at mųnustingarin veršur tikin ķ nżtslu, og ašrar broytingar ķ nżtslu av grindareišskapi verša gjųrdar.

Mųnustingarin veršur góškendur grindareišskapur (§ 6, stk. 1) og įsett veršur, hvussu hann eigur at nżtast (§ 10, stk. 5). Grindaknķvur kann nżtast, um ikki ber til at avlķva hval viš mųnustingara (§ 10, stk. 6). Blįsturkrókur skal nżtast at gera fast į hvalin, og sóknarongul kann bert nżtast ķ serligum fųrum, og stašfest veršur, at frį 1. mai 2015 skal mųnustingurin gerast viš mųnustingara (§ 10, stk. 4).

Eisini veršur įsett, at frį 1. mai 2015 er taš bert loyvt at avlķva hval, um tann, sum avlķvar hval hevur luttikiš į skeiši, sum sżslumašurin skipar fyri, har hann fęr kunning og upplęring um grindareišskap, drįpshįttin, deyšseykenni og lóggįvuna um hvalaveišu (§ 10, stk. 7).

Sżslumašurin śtflżggjar prógv fyri luttųku į skeišinum, og grindamašur kann verša kravdur at vķsa prógviš (§ 10, stk. 7 og 8).

Fųroya Nįttśrugripasavn ger vķsindaligar kanningar av hvali og tryggjast skal, at tey fįa neyšugar upplżsingar og tilfar. Sżslumašurin skal boša Nįttśrugripasavninum frį, tį grindaboš eru (§ 5, stk. 1) og gerast kann av, at grindin skal fara til vķsindalig endamįl so sum at verša merkt viš fylgisveinasendarum (§ 8, stk. 2). Eingin óviškomandi kann taka lutir av hvalunum, įšrenn Nįttśrugripasavniš er lišugt viš sķnar kanningar (§ 15, stk. 1), og hagtųl og ašrar upplżsingar um grindina skulu latast Nįttśrugripasavninum (§ 16, stk. 2 og 3).

Įsett veršur aftur ķ kunngeršina, at grind eigur at haldast til (§ 8, stk. 1). Sżslumašurin kann stešga drįpinum, um hann metir, at umstųšurnar tala fyri tķ (§ 8, stk. 2).

Sett veršur inn ķ kunngeršina, at formansbįturin kann nżta VHF-radio at samskifta viš grindabįtar, umframt rópara (§ 7, stk. 1).

Góškendu hvalvįgirnar verša settar inn ķ kunngeršina um grind (§ 9). Hvalvįgirnar ķ Sandavįgi og ķ Tjųrnuvķk, sum hava veriš fyribils góškendar, verša settar inn sum góškendar hvalvįgir. Fyribils góškenda hvalvįgin ķ Vestamanna, sum er Inni į Fjųrš, śt fyri Heljareyga, veršur ikki mett hóskandi sum hvalvįg og veršur tķ ikki longur góškend. Kunngeršin um góškenning av hvalvįgum og kunngerširar um fyribils góškenning av hvalvįgum verša settar śr gildi.

 

Fķggjarligar og umsitingarligar avleišingar.

Mett veršur ikki, at kunngeršin hevur viš sęr fķggjarligar ella umsitingarligar avleišingar fyri landiš.

 

Jacob Vestergaard, landsstżrismašur.

 

 

Uppskotiš um nżggja grindareglugerš: (mynd av mųnustingaranum og blįsturkrókinum liggja nišast į sķšuni)

Viš heimild ķ § 3 og § 6, stk. 3 ķ lųgtingslóg nr. 57 frį 5. juni 1984 um hvalaveišu, sum broytt viš lųgtingslóg nr. 92 frį 13. juni 1995, og § 17 og § 19, stk. 2 ķ lųgtingslóg nr. 9 frį 14. mars 1985 um vernd av dżrum veršur įsett:

Kapittul 1

Eftirlit viš grind.

§ 1. Sżslumašurin stķlar fyri grindadrįpi og hevur eftirlit viš, at rakstur og drįp fara fram eftir reglunum, og skal hann, saman viš grindaformonnunum, ansa eftir, at ein og hvųr ger skyldu sķna.
Stk. 2. Į hvųrjum įri ger sżslumašurin grindalistar, sum eru yvirlit yvir fólkatal ķ grindaumdųminum, og hvussu taš er bżtt millum bįtar ella ašra samskipan. Sżslumašurin kann, ķ samrįš viš hvųrja einstaka kommunu, gera av, hvussu grindalistin skal skipast, herundir um fólkayvirlitiš ķ kommununi skal nżtast, ella onnur skipan gerast. Grindalistin skal liggja alment frammi.
Stk. 3. Ein samskipan, annašhvųrt taš er til bįt ella į annan hįtt, kann ikki hava fęrri partar enn 50, um so er, at avvaršandi bygd er so stór.

§ 2.Bįtseigarin ella mašur ķ hansara staš er formašur į bįti, og skulu sżslumašurin ella grindaformenninir til eina og hvųrja tķš kunna krevja upplżsingar um, hvųr er formašur.
Stk. 2. Bįtsformašurin hevur įbyrgdina av, at allir bįtsmenninir gera sķna skyldu.
Stk. 3. Bįtur, sum fer ķ grind, skal vera merktur viš havnakenningarnummari.

§ 3. Til hvųrja hvalvįg verša 4 mans uppnevndir til grindaformenn og 2 tiltaksmenn umframt.
Stk. 2. Hesir menn stķla fyri grindini, um sżslumašurin ikki er til stašar, og skulu teir gjųlliga śtinna alt, sum er įlagt sżslumanninum ella teimum ķ kunngeršini.
Stk. 3. Sżslumašurin uppnevnir grindaformenninar eftir ummęli frį bygdarįšnum (bżrįšnum) fyri 5 įr. Um semja er millum grindamenn į stašnum, er loyvt at halda fram at męla til grindaformenn, sum vanligt hevur veriš. Sżslumašurin hevur harumframt heimild til at bošsenda ella brįšfeingis seta ašrar grindaformenn, um hann heldur taš vera neyšugt. Sżslumašurin kann eisini gera av, at uppnevndir grindaformenn skulu vera grindaformenn fyri fyribils góškenda hvalvįg.
Stk. 4. Eingin undir 60 įr kann sżta fyri at verša grindaformašur.

§ 4. Ikki er loyvt at seta upp skipanir, taš veriš seg į landi, ķ havinum ella lofti, sum kunnu broyta atferš hjį hvali, uttan landsstżrismašurin frammanundan gevur loyvi til taš.

Kapittul 2

Grindaboš og grindareišskapur

§ 5. Tį bįtur sęr grind, skal hann beinanvegin, sum vanligt er, hava upp į mastur og boša frį til sżslumannin, sum letur bošini vķšari, samstundis sum hann ger vart viš mųguligt forboš fyri at drepa grind sbrt. § 8, stk. 3, ella sbrt. kunngerš um frišing av hvali. Sżslumašurin skal beinanvegin boša Fųroya Nįttśrugripasavni frį, tį boš koma um grind og onnur havsśgdżr.

Stk. 2. Veršur grind sędd av landi, veršur fariš fram į sama hįtt.

§ 6.Vanligur grindareišskapur er fastakast, leysakast, blįsturkrókur viš lķnu gjųrd av sissali ella manilla, mųnustingari, grindaknķvur og brżni. Blįsturkrókur og mųnustingari skulu hava tilfar, skap og mįt sum lżst ķ fylgiskjali nr. 1 og 2 til hesa kunngerš. Sóknarongul er eisini grindareišskapur, men kann bert verša nżttur ķ serligum fųrum og bert, um sżslumašurin ella grindaformašurin gevur loyvi til tess ķ hvųrjum einstakum fųri.

Stk. 2. Forboš er fyri at nżta annan reišskap enn tann, sum er nevndur ķ stk. 1. Tó kunnu, eftir serligum loyvi frį landsstżrismanninum ķ hvųrjum einstųkum fųri, royndir gerast viš reišskapi, hvųrs endamįl er at bųta um drįpshįttin. Hetta skal fyriskipast av landsstżrismanninum.

§ 7. Sżslumašurin og grindaformenninir skulu, tį iš teir fara ķ grind, hava Merkiš ella serligt av landsstżrismanninum góškent eyškennismerki uppi į eini stuttari stong, sum skal standa aftast ķ bįtinum. Rópari kann vera į formansbįtinum. Sżslumašurin ella grindaformašurin kunnu nżta VHF-radio at samskifta viš grindabįtar, og gera av, hvųr VHF-kanal skal nżtast.
Stk. 2. Allir persónar, sum hava myndugleika sbrt. hesi kunngerš, skulu hava tżšuligt eyškennismerki ella bśna, sum sżslumašurin skal góškenna.

Kapittul 3

Grindarakstur og grindadrįp

 § 8. Sżslumašurin tekur, eftir samrįš viš grindaformenninar śr teimum ymsu hvalvįgunum og finningarbįtin, avgerš um, hvagar grindin skal rekast. Grindin skal rekast į góškenda hvalvįg sbrt. § 9. Grindaformenn hava skyldu at fylgja teimum bošum, sum sżslumenninir geva eftir hesi grein. Hųgligasta hvalvįgin skal veljast eftir stųdd į grind, lķkindum og streymvišurskiftum. Ikki er loyvt at reka grind uttan undir fyriskipan av sżslumonnum ella grindaformonnum.
Stk. 2. Sżslumašurin kann stešga einum grindarakstri ella grindadrįpi, um hann metir, at umstųšurnar tala fyri tķ. Sżslumašurin kann eisini gera av, at grindin skal fara til vķsindalig endamįl og ikki skal drepast.

Stk. 3. Landsstżrismašurin kann įseta brįšfeingis bann fyri grindadrįpi ķ įvķsum grindaumdųmum. Banniš veršur ikki įsett, uttan at onnur grindaumdųmi hava fingiš hųvi at seta fram ynski um at skifta grind śr avvaršandi grindaumdųmi, sbr. § 18, stk.1, nr. 9.
Stk. 4. Tį bošaš er frį grind, kann sżslumašurin gera av, at eitt ųki, taš veriš seg land, hav ella loftrśm, er grindarakstrarųki. Ķ hesum sambandi kann sżslumašurin geva boš um, hvųr kann vera į ųkinum og geva boš um skip, flogfųr ella fólk beinanvegin skulu fara śr ųkinum, uttan mun til um hesi eru viš ķ grindarakstrinum ella ikki. Sżslumašurin kann harumframt til eina og hvųrja tķš avbyrgja eitt ųki sum grindaųki, taš veriš seg land, hav ella loftrśm, og geva einum og hvųrjum boš um ikki at fara inn į avbyrgda ųkiš. Heldur ikki er loyvt at forša fyri rakstri ella drįpi, iš sżslumašurin hevur tikiš avgerš um sbrt. stk. 1 og 2 ķ hesi grein.

Stk. 5. Einhvųr, sum hevur skyldu at hava eftirlit viš grind, skal, beinanvegin hann er komin til grindina, ansa eftir, at reglurnar um grindarakstur verša hildnar.
Stk. 6. Luttakararnir hava skyldu at fylgja teimum bošum og forbošum, sum sżslumašurin tekur avgerš um ķ hesum sambandi.


§ 9. Hesi stųš eru góškend sum hvalvįgir:

1. Noršoyar:

a)      Klaksvķk, į sandinum nišan fyri Vķkarnar.

b)      Višvķk, į sandinum.

c)      Hvannasund.

2. Eysturoy: 

a)      Fuglafjųršur, į sandinum millum Gjógvarį og bįtahylin.

b)      Syšrugųta.

c)      Noršragųta, į vestara arminum nišan fyri kirkjugaršin.

d)      Noršskįla, ķ Mųšstųšukrókinum ķmillum Stórį og Garšsenda og undir kirkjuni.


3. Streymoy:

a)      Tórshavn, Sandagerš.

b)      Leynar, į sandinum.

c)      Vestmanna, į Fitjasandinum.

d)      Hvalvķk, um Oyrarnar nęrri Streymneslandinum.

e)      Tjųrnuvķk, į sandinum.

    

4. Vįgoy:

a)      Mišvįgur, į sandinum.

b)      Bųur, į sandinum.

c)      Sandavįgur, į sandinum.

 

5. Sandoy:

a)      Sandur, į sandinum.

b)      Hśsavķk, į sandinum.

 

6. Sušuroy:

a)      Ųravķk, į sandinum.

b)      Trongisvįgur, į sandinum.

c)      Hvalba, Lķtlabergssandur, ķ Nesi og Hvalbiarsandur.

d)      Vįgur.

e)      Fįmjin.

 

§ 10. Tį iš grindin er komin inn į góškenda hvalvįg, skulu sżslumašurin ella grindaformenn, sum hoyra hvalvįgni til, stķla fyri, nęr og hvar hon skal haldast til, og hvussu fram skal farast viš drįpinum.
Stk. 2. Sżslumašurin og grindaformenninir skulu skipa fyri, at nóg nógv fólk er į landi til at taka sęr av drįpinum. Eisini skulu teir skipa fyri, at ųkiš kring hvalvįgna veršur frķtt fyri óviškomandi fólki, so at grindamenn fįa arbeitt ótarnašir.
Stk. 3. Taš eigur so mest mųguligt at verša strembaš eftir, at teir smęstu bįtarnir liggja fremst, teir stųrru bįtarnir og skipini skulu liggja uttast og forša og annars - eins og allir ašrir bįtar og fólk į landi - śtinna taš, iš sżslumašur og grindaformenn geva boš um.
Stk. 4. Tį grindin er komin į land ella so nęr landi, at hvalirnir liggja fastir, gevur sżslumašurin ella grindaformašurin boš um, at nś kunnu hvalirnir verša avlķvašir. Gerast skal fast į hvųnn einstakan hval viš blįsturkróki, įšrenn mųnustingurin veršur givin. Frį 1. mai 2015 skal mųnustingurin gerast viš mųnustingara. Hvalur, sum ikki er komin at landi, kann verša krųktur ķ blįstriš viš blįsturkróki og drigin inn, til hann liggur fastur. Ikki kann verša hųgt viš sóknarongli frį landi ella frį bįti uttan so, at sżslumašurin ella grindaformašurin hevur giviš serligt loyvi til tess. Heldur ikki kann verša skoriš į hįls frį bįti uttan so, at sżslumašurin ella grindaformašurin hevur giviš serligt loyvi til tess.
Stk. 5. Tį stungiš veršur viš mųnustingara, skal stingast ķ mišlinjuna į bakinum eina handarbreidd aftan fyri blįstriš. Tį iš hvalurin ger mųnubrest, skal mųnustingarin skśgvast til bįšar sķšur, fyri at full vissa er fyri, at allar ęšrarnar ķ mųnurennuni eru avskornar. Tann, sum avlķvar ein hval, skal vissa sęr, at hvalurin er deyšur viš at gįa um, at hvalurin liggur beinur, og skal hann eisini kanna, at eingin eygnarųrsla kann sķggjast ella kennast, tį iš nortiš veršur viš eygaš. Sķšan skal skerast į hįlsęšrarnar viš grindaknķvi, fyri at fįa sum mest av blóši av hvalinum.

Stk. 6. Ber ikki til at avlķva hval viš mųnustingara, kann verša skoriš į hįls viš grindaknķvi eftir, at sżslumašurin ella grindaformašurin hevur giviš serligt loyvi til tess. Skerast skal handarbreidd aftan fyri blįstriš, djśpt nišur viš bįšum vangunum og stingast ķ mųnuna. Sķšan skal skerast į hįlsęšrarnar.

Stk. 7. Frį 1. mai 2015 er taš bert loyvt at avlķva hval, um tann, sum avlķvar hval hevur luttikiš į skeiši, sum sżslumašurin skipar fyri, har hann fęr kunning og upplęring um grindareišskap, drįpshįttin, deyšseyškenni og lóggįvuna um hvalaveišu. Sżslumašurin śtflżggjar prógv fyri luttųku į skeišinum.

Stk. 8. Sżslumašurin ella grindaformenn kunnu krevja at sķggja prógv fyri luttųku į skeišinum sbrt. stk. 7.

§ 11. Um grind, sum veršur hildin til, er stųrri enn plįss er fyri į hvalvįgni, kann sżslumašurin stešga drįpinum. Skipaš veršur so fyri, at taš, iš eftir er av grindini, veršur rikiš śtaftur.
Stk. 2. Um so er, at fleiri miseydnašar royndir eru gjųrdar at halda grindini til inni į tķ hvalvįg, hon er rikin, og grindin hvųrki fęst at gera landgongd ella kann verša hųgd, skal sżslumašurin saman viš grindaformonnunum geva boš um at reka grindina śtaftur. Taš sama er galdandi fyri bólkar, sum ganga eftir.
Stk. 3. Allir bįtar og fólk į landi hava skyldu at śtinna taš, iš sżslumašur ella grindaformenn geva boš um.

Kapittul 4

Vaktarhald, uppfisking og meting

§ 12. So skjótt grind er deyš, setir sżslumašurin ella grindaformašur beinanvegin vakt į sjógvi og landi og gevur vaktarmonnunum tųrvandi leišbeining, herundir at varšveita hvalirnar heilar, undantikiš oping eftir § 15, merking eftir § 17 og mųguliga upplęring ķ drįpshįttinum.

§ 13.Eftir fyriskipan av sżslumanni ella grindaformanni skulu hvalirnir sleipast til annaš staš, t.d. bryggju, heysast upp og leggjast har.
Stk. 2. Har hetta ikki er gjųrligt, skulu hvalirnir dragast nišanfrį og leggjast liš um liš, har sum taš ber til, soleišis at kślurnar eru flóšfrķar į hęgstu flóš.
Stk. 3. Arbeišinum sbrt. stk. 1 og 2 hava allir grindamenn og grindabįtar skyldu at taka lut ķ, beint sum grindin er deyš.
Stk. 4. Tį alt neyšugt arbeiši er gjųrt, senda grindaformenninir bįtar og fólk til lands, og nś veršur teknaš upp, hvųrji hava tikiš lut ķ rakstri og drįpi. Henda upptekning skal vera ķ seinasta lagi 1 tķma eftir, at neyšuga arbeišiš er lišugt.
Stk. 5. Eingin kann fiska upp uttan loyvi frį sżslumanni ella grindaformonnum. Allir ašrir bįtar skulu halda seg burtur.

§ 14. Er ósemja um hvųr, iš sbrt. §§ 12 og 13, er rakstrarmašur, tekur sżslumašurin avgerš eftir samrįš viš grindaformenninar.
Stk. 2. Ongin kann bera seg undan at fylgja bošum frį sżslumanninum ella grindaformonnum.

§ 15.Vaktarmenninir opa allar hvalirnar, so teir ikki spillast, og teir ansa eftir, at eingin óviškomandi kemur at hvalunum. Eingin óviškomandi hevur rętt at koma at og taka lutir av hvalunum, so leingi sum Fųroya Nįttśrugripasavn ger vķsindaligt kanningararbeiši.
Stk. 2. Eingin kann bera seg undan at fylgja bošum frį vaktarmonnum.

§ 16. Sżslumašurin tekur so tvey ella um neyšugt fleiri kend, óheft skilafólk at meta grindina, sum gamalt er, eftir góškendum mįli soleišis, at hvalur, sum er 3,14 m = 5 alin til longdar śr eyga ķ got, er mettur til gyllin, og hinir mettir hareftir og eisini eftir góšsku.
Stk. 2. Springari og hvessingur veršur mettur hvųrt drįpiš sęr. Sżslumašurin ger av, hvussu metast skal.

§ 17. Metingin skal fara fram sum skjótast eftir avtalu millum sżslumann og metingarmenn.
Stk. 2. Metingarmenninir skera ķ rómartųlum skinnatališ og ķ vanligum tųlum numrini į hvalunum, sum so, saman viš kyninum į hvalunum og longdini ķ cm frį fremst į kśluni til gripiš į sveivini, verša fųrd į blaš.

Kapittul 5

Grindaskifti og śtlegging

§ 18. Tį grindin er merkt, skiftir sżslumašurin og leggur śt soleišis:

1)        Finningarfiskur: Bįtur, sum finnur grind og fylgir henni til grindaboš eru givin, og til ašrir bįtar koma til grindina, fęr finningarfiskin. Tį iš grind veršur fyrst sędd frį landi ella frį bįti, sum ikki veršur verandi hjį grindini, til ašrir bįtar koma, men bošaš veršur frį henni, fer finningarfiskurin ķ helvt til teirra, sum bošaš hava frį henni, og til bįtin, sum er fyrstur til grindina. Į sama hįtt veršur fariš fram, tį boš verša givin śr bygd ķ ašra, og bįtur śr seinnu bygdini er fyrstur til grindina. Teir, sum eiga finningarfiskin, velja sjįlvir burturśr stųrsta hvalin ella smęrri hvalir viš samlašum skinnatali sum stųrsti hvalurin. Sķggja fleiri grind ķ senn, veršur finningarfiskurin bżttur teirra millum.

2)        Vaktarhald: Um dagin 1/2 skinn til hvųnn bįtin, sum nżttur veršur, og 1/2 skinn til hvųnn mannin, og um nįttina 1 skinn til hvųnn.

3)        Metingarmenninir fįa 2 skinn av hvųrjum hundraš hvalum og annars eftir meting sżslumansins.

4)        Sżslumašurin fęr 2% av samlaša skinnatalinum.

5)        Grindaformenninir fįa hvųr 1% av tķ samlaša skinnatalinum.

6)        Skašasżnismenninir fįa minst 1 skinn ķ part sum samsżning og annars eftir meting sżslumansins.

7)        Skiftishjįlp v.m.: Sżslumašurin letur samsżning eftir arbeiši og įbyrgd.

8)        Drįpspartur: Hvųr tann, iš veruliga hevur veriš viš ķ rakstri ella drįpi - į bįti ella landi - hevur rętt til drįpspart. Drįpsparturin er tann samsżning, iš omanfyri nevndu fįa fyri arbeiši sķtt. Hetta arbeišiš fevnir um rakstur og drįp frį bįti ella landi, uppfisking og sleip v.m. beint aftanį drįpiš, til grindaformenninir siga til og uppdraging av hvalunum.

         Uttanumdųmisbįtar, -manningar og -fólk hava rętt til drįpspartar, um tey hava veriš viš ķ rakstri ella drįpi v.m. Fyri at fįa drįpspart skal ein hava fylt 14 įr. Ein grindamašur kann bert rokna sęr ein part, sjįlvt um hann hevur rikiš viš einum bįti og dripiš ķ einum ųšrum ella frį landi. Eftir samrįšing viš grindaformenninar kann sżslumašurin, tį raksturin hevur veriš serliga trupul og vart leingi, lata ein eyka part til rakstrarbįtarnar. Ķ teimum fųrum, har grind hevur veriš goymd, kunnu bįtar, sum ikki vóru viš ķ rakstrinum, men bert ķ drįpinum, fįa drįpspart, um sżslumašurin ella ein grindaformašur hevur bišiš teir. Sżslumašurin įsetir stųddina į drįpspartinum.

         Ein drįpspartur veršur latin hvųrjum manni į bįti, tó ķ mesta lagi sum tilskilaš nišanfyri:

a)    Til įttamannafųr og stųrri fųr ķ mesta lagi 8 drįpspartar,

b)   seksmannafųr ķ mesta lagi 6 drįpspartar,

c)    fżramannafųr ķ mesta lagi 5 drįpspartar,

d)   minni bįtar enn nevndu ķ mesta lagi 3 drįpspartar.

9)     Heimapartur ella partahvalur: Hesir hvalir verša lagdir śt til kommunurnar ella ašrar samskipanir, iš sjįlvar stķla fyri bżtisskipanini ķ bygdunum. Heimapartarnir verša skiftir sbrt. grindalistanum. Eru trupulleikar at skifta eina grind ķ einum grindaumdųmi, hevur sżslumašurin heimild til at skifta grindina til įvķsa(r) kommunu(r), herundir eisini kommunu(r) uttanfyri grindaumdųmiš.

10)   Annaš og avlopsgrind: Neyšugt er at leggja upp fyri sjśkar og spiltar hvalir. Veršur ikki alt lagt śt, skal sżslumašurin selja avlopiš į besta hįtt.

11) Tį iš grind ikki veršur skift ķ heimapartar: Um heimapartarnir, eftir at lagt er śt sbrt. nr. 2-8 ķ hesi grein, ikki vera minst 1 skinn upp į bįtin (50 fólk), veršur taš, iš eftir er, skift til grindamenninar.

Stk. 2. Um sżslumašur, grindaformenn og grindamenn eru samdir um hetta, kann skiftiš halda fram, so sum sišur hevur veriš į stašnum, somuleišis skašaendurgjald og rudding.
Stk. 3. Sżslumašurin skipar fyri skifti av springara og hvessingi hvųrt drįpiš sęr.

§ 19. Śtreišslur av lutisskaša og av rudding og burturbeining av grindarovum v.m. į sandinum ella ķ fjųruni, har iš grindin legši beinini, og į tķ bryggju ella lendi, har iš hon var lųgd til skift og uppskoriš var, verša goldnar lutfalsliga eftir skinnatalinum hagar grindin veršur skift, drįps- og bįtspartar ķroknašir. Veršur grind seld, sbrt. § 18, stk. 1, nr. 10 ella § 23, stk. 2, skal inntųkan nżtast at gjalda grindaskaša, rudding og burturbeining viš. Eisini kann peningur verša nżttur til tiltųk grindadrįpi at frama. Veršur avlop av sųluni, skal upphęddin setast ķ grunn til sama endamįl ķ seinni grind ķ umdųminum. Burturbeining annars av grindarovum ķ teim einstųku kommununum veršur gjųrd av viškomandi kommunu uttan śtreišslu fyri grindina.
Stk. 2. Allar kommunur ķ grindaumdųminum tekna ķ felag samlųgu vanlukkutrygging fyri mannskaša, iš stendst av grindini. Goldiš veršur eftir uppgerš, sum sżslumašurin skipar fyri.
Stk. 3. Sżslumašurin hevur heimild til at gera avtalu viš kommunu ķ grindaumdųminum um ķ forhond at veita endurgjald fyri grindaskaša, mistan reišskap og rudding.
Stk. 4. Grindaskaši er:

1)        Skaši į bįtar, undir hesum skrśvu- og aksilskašar, įrar og róšur.

2)        Brotin og mistur reišskapur.

3)        Mistar og brotnar handilstenn og brillur.

4)        Mannskaši.

 

§ 20. Til hvųrja hvalvįg hoyra fylgjandi umdųmi, sum ųll fįa fullar partar:

Nr. 1. Noršoya sżsla:

a)        Til Hvannasund og Višvķk:

Noršoya sżsla

b)    Til Klaksvķk:

Noršoya sżsla og eystursķšan av Eysturoynni (Ęšuvķk-Gjógv).

Nr. 2. Eysturoyar sżsla:

a)     Til Gųtu og Fuglafjųrš:

         Eysturoyar sżsla og Noršoyar vestan fyri Mśla.

b)     Til Noršskįla:

         Noršstreym, Eysturoyar sżsla, Kaldbak og Sund.

Nr. 3. Streymoyar sżsla:

a)     Til Tórshavn:

         Sušurstreym, Nólsoy, Hest og Koltur.

b)     Til Hvalvķk og Tjųrnuvķk:

         Noršstreym, Eysturoyar sżsla, Kaldbak og Sund.

c)      Til Vestmanna og Leynar:

Noršstreym, Vįga sżsla, vestursķšan į Sušurstreym, Hest og Koltur.

Nr. 4. Vįga sżsla:

Til allar hvalvįgir:

Vįga sżsla, vestursķšan į Streymoynni, Hest og Koltur.

Nr. 5. Sandoyar sżsla:

Til bįšar hvalvįgirnar:

Sandoyar sżsla.

        Nr. 6. Sušuroyar sżsla:

Til allar hvalvįgir:

Sušuroyar sżsla

§ 21. Skuldi grind doyš į ųšrum stųšum enn teim omanfyri nevndu hvalvįgum, veršur hon skift til taš grindaumdųmiš, hon er ķ sbrt. § 20.

§ 22. So skjótt skiftiš og śtlegging er lišugt, kunnger sżslumašurin teimum, sum til stašar eru, hvussu stór grindin er, hvussu mikiš hon er mett til, og hvussu mikiš er til bįtin, og gevur śt sešlar, sum tilskila ķ hvųrjum hvalum, teir ymisku partarnir eru.

§ 23. Hvalur, sum flotnar ella veršur fiskašur upp, eftir at sżslumašurin hevur byrjaš skiftiš, men innan śtleggingin er lišug, kemur upp ķ skiftiš.
Stk. 2. Um hvalur flotnar upp teir fyrstu 2 tķmarnar eftir, at sešlarnir eru komnir śt, fellur helvtin til finnararnar, og hin helvtin veršur seld til frama fyri grindina. Um hvalur flotnar upp seinni, fellur allur hvalurin til finnararnar.

§ 24. Kommunustżrini ella ašrar samskipanir, sbr. § 18, stk. 1, nr. 9, skipa fyri, at sešlarnir upp į heimapartar verša heintašir innan 1 tķma eftir, at sešlarnir eru komnir śt, og at grindin veršur bżtt til fólkiš ķ kommununi ella samskipanini sum skjótast.
Stk. 2. Grindamenninir heinta sķnar partar innan 1 tķma eftir, at sešlarnir eru komnir śt.
Stk. 3. Um taš veršur sagt sżslumanninum frį, og grundir eru til tess, kann tann ķ stk. 1 og 2 nevndi tķmi leingjast til upp ķ 3 tķmar.
Stk. 4. Grind, iš ikki er heintaš ella tikin upp innan įsetta tķš, kann verša latin ųšrum.
Stk. 5. Rov og innvųlur av grind verša burturbeind innan 24 tķmar eftir, at sešlarnir eru komnir śt.

§ 25. Eru serlig višurskifti, herundir at grindin er so stór, at vandi kann verša fyri, at hon spillist, ella ivi er um, at reglurnar um vaktarhald, uppfisking og meting eftir §§ 12, 13, 14, 15, 16 og 17 ella reglurnar um grindaskifti og śtlegging eftir §§ 18, 19, 20, 21, 22, 23 og 24 verša fylgdar, kann sżslumašurin gera frįvik frį nevndu reglum. Frįvikini skulu lagast eftir višurskiftunum ķ hvųrjum einstųkum drįpi, og ašalmįliš skal vera, at ųll grindin kemur til hųldar, og at einki spillist.

§ 26. Sżslumašurin skal senda landsstżrismanninum grindaroknskap og eina stutta frįgreišing um drįpiš, herundir hvar og nęr hon var funnin. Somuleišis um brot hava veriš į reglurnar ķ hesi kunngerš. Sżslumašurin skal boša frį, um boš eru givin um at lata grind sleppa ella stešga drįpi ķ umdųminum. Eisini skal sżslumašurin greiša frį, um frįvik eftir § 25 eru gjųrd og gjųlliga grundgeva fyri hesum.

Stk. 2. Sżslumašurin skal ķ seinasta lagi 3 dagar eftir, at grind ella onnur havsśgdżr eru deyš, boša frį til landsstżrismannin og Fųroya Nįttśrugripasavn um slag og tal av hvalum og skinnatal.

Stk. 3. Sżslumašurin skal lata Fųroya Nįttśrugripasavni skjųl um metingina av grindini, sum eru gjųrd sbrt. § 17, stk. 2.      

§ 27. Brot į § 2, § 3, stk. 2, §§ 4-8, §§ 10-11 og §§ 13-15 ķ hesi kunngerš verša revsaš viš bót sbrt. § 6, stk. 3 ķ lųgtingslóg um hvalaveišu. Harafturat kann allur veišireišskapur og fongur koma undir konfiskatión, og fariš kann heftast til rindingar av bót og kostnaši sbrt. § 6, stk. 3 ķ lųgtingslóg um hvalaveišu.

Stk. 2. Um ikki hęgri revsing er įsett ķ ašrari lóggįvu, kunnu brot į § 10, stk. 4 - 6 ķ hesi kunngerš revsast viš bót, og tį brotiš er framt viš vilja viš fongsul upp til 4 mįnašir sbrt. § 19, stk. 2 ķ lųgtingslóg um vernd av dżrum.

§ 28. Henda kunngerš kemur ķ gildi dagin eftir, at hon er kunngjųrd. Samstundis fara śr gildi kunngerš nr. 107 frį 21. november 1989 um góškenning av hvalvįgum, kunngerš nr. 166 frį 27. august 1993 um fyribils góškenning av hvalvįgum, kunngerš nr. 118 frį 23. oktober 1996 um fyribils góškenning av hvalvįgum, kunngerš nr. 46 frį 8. aprķl 1998 um grind og kunngerš nr. 72 frį 17. mai 2000 um fyribils góškenning av hvalvįgum.

 

Fiskimįlarįšiš

Jacob Vestergaard, landsstżrismašur/Rógvi Reinert


   “Trżst į leinkjurnar fyri at sķggja:

Blįsturkrókur:

Mųnustingari:








 




Sniðgivið og forritað hevur KREA
KREA
Mjólkavirkið Búnaðarmanna