T LEFT

Leita

T RIGHT

LŲGTINGSLÓG UM NĮTTŚRUFRIŠING.

Ll. nr. 48 frį 9. juli 1970 um nįttśrufrišing, sum seinast broytt viš § 6 ķ Ll. nr. 110 frį 29.06.1995.

  

Partur 1: Natśrvernd.

 

§ 1. Ųll skulu viš fyriliti og varsemi fara um ķ natśruni, einki gera, iš kann skaša ella skemma, gera nakrar ónįšir hjį ųšrum.

Stk. 2. Ųll dįlking av natśruni viš pappķri, flųskum, plastikķlųtum, brotum o.ų. er forbošin.

Stk. 3. gomul og ónżtilig fųr skulu hųggast upp ella sųkkjast į stųšum, har tey ikki eru til bįga fyri sigling ella fiskiskapi.

Stk. 4. Bilvrak, ymisk onnur akfųr, maskinamboš og partar av teimum, iš ikki veršur nżtt meira, mugu ikki kastast burtur į stųš, har tey lżta ella eru til skaša ella ampa fyri onnur.

Stk. 5. Burturkast og brśktiri lutir, iš verša lagdir so, at taš gongur ķmóti reglunum ķ stk. 2-4, kunnu beinast burtur. Tann, iš hevur įbyrgdina av, at órusliš er komiš har, skal gjalda kostnašin. Kostnašurin kann fįast inn viš panting hjį tķ įvarandi.

 

§ 2. Uttangaršs er ikki loyvt at byggja  hśs, bśšir, skśr ella a.l. uttan loyvi frį frišingarnevndini. Undantiknir eru tó smęrri bygningar, sum eftir gomlum siši vanliga hava veriš bygdir uttangaršs ķ samband viš landbśnašin, tį iš teir ikki skemma natśruna.

Stk. 2. Innangaršs eigur ikki at verša bygt uttan loyvi frį frišingarnevndini:

1)      Undir bakkanum frį vallingini og omaneftir og į ųkir, iš eru upp til 100 m frį bakkatromini, har eingin fjųra er frį meginflóšarmįlanum,

2)      nęrri enn 300 m frį teimum višalundum, iš Fųroya višalundarnevnd hevur um hendi,

3)      nęrri enn 300 m frį vųtnum, iš hava stųrri vķdd enn 1 ha og frį įum, iš eru meira enn 4 m breišar ķ botninum.

Stk. 3. Landsstżriš kann aftan į ummęli frį yvirfrišingarnevndini og avvarandi sóknarstżri ķ kunngerš fyriseta, at forbošini ķ stk. 2 ikki skulu galda fyri įvķs nįgreinilig ųkir, iš natśrliga hoyra inn undir verandi byggilendir elal havnaųkir.

Stk. 4. Bygningar, iš hųvdu veriš ólógligir eftir reglunum ķ stk. 1-2 um teir vóru bygdir aftanį, at lógin var komin ķ gildi, ella sum eru bygdir viš loyvi frį frišingarmynduleikunum, mugu ikki byggjast um ella av nżggjum uttan viš loyvi frį frišingarnevndini.

Stk. 5. Tį iš avgerš skal takast um byggiloyvi, hósat forbošiš ķ stk. 1-2, skal ętlast um, um śtsjóndin av ętlaša bygninginum, ella har ętlanin er at seta hann, fer at misprżša ķ landslagnum ella fer viš, ella minkar um śtsżniš hjį fólki, eigur byggiloyvi tó at verša giviš, tį iš munandi bygging er farin fram į stašnum innan fyri įsettu mark, um hon er byrjaš, įšrenn lógin kom ķ gildi.

Stk. 6. Įšrenn loyvi veršur giviš sambęrt stk. 5, skal frišingarnevndin fįa til vega ummęli frį avvarandi sóknarstżri, og um so er, at sųkt veršur um loyvi, at vķkja frį tķ ķ stk. 2, nr. 2 fyrisetta forboš, tį eisini frį višalundarnevndini.

Stk. 7. Tęr treytir, iš eru settar ķ samband viš eitt eftir stk. 5 giviš loyvi, kunnu eftir bošum frį frišingarnevndini tinglżsast į avvarandi ogn.

Stk. 8. Bygningar, iš eru bygdir ķmóti įšurnevndu reglum viš innihildna forboš, ella sum ikki lśka tęr treytir, iš eru settar ķ einum av frišingarmynduleikunum givnum byggiloyvi, kunnu krevjast nišurtiknir ella umbygdir.

 

§ 3. Burturtųka ella nżtsla av mold, gróti, sandi, eyri, leiri ella torvskuršur skal fara fram, so taš skemmir natśruna sum minst og ger minsta skašan.

Stk. 2. Natśrfrišingarnevndin kann seta forboš fyri slķka burturtųku ella nżtslu, um vandi er fyri, at sermerkt landslag ella um leivdir av sermerktari natśr fara fyri skeytiš.

Stk. 3. Loyvi krevst frį frišingarnevndini at seta į nżtt steinbrot.

 

§ 4. Kann taš ętlast, at arbeišir koma at misprżša ella skemma natśruna, skulu tiltųk setast ķ verk fyri at forša ella minka um skašan.

Stk. 2. Vegagerš, setan av el- og telefonsteyrum og onnur arbeišir, iš kunnu vęntast at broyta sermerkt landslag munandi, ella at tżna leivdir av sermerktari natśr, mugu ikki verša gjųrd ella byrjast uttan loyvi frį natśrfrišingarnevndini. Hendir hetta kortini, kann nevndin nokta fyri, at arbeišiš heldur fram og krevja, at avarandi ger alt aftur, sum taš var.

 

§ 5. Allan śtilżsingar burtur frį gųtum, vegum og plįssum į tęttbygdum stųšum eru ikki loyvdar. Undantiknar eru kortini lżsingar višvķkjandi eini vinnu ella einum virki, sum er beinleišis bundiš at teimum og ikki eru ov įleypandi ķ landslagnum.

Stk. 2. Slķkar lżsingar, iš samsvara ikki įsettu treytunum ķ stk. 1 skulu takast burtur, įšrenn įriš er fariš, frį tķ lógin fęr gildi.

Stk. 3. Politivaldiš kann taka lżsingar burtur, sum lśka ikki treytirnar ķ stk. 1-2, og hann, sum hevur įbyrgdina, ber kostnašin.

 

 

Partur 2: Natśrfrišing.

 

§ 6. Eftir reglunum ķ hesi lóg kunnu frišingartiltųk setast ķ verk višvķkjandi

1)      ųkir į landi, į vųtnum og įum, tį iš frišingin mį haldast ynskjandi av vķsindaligum ella sųguligum orsųkum,

2)      onnur ųkir, iš bera av ķ vakurleika, liggja vęl fyri ella hava sereyškennir ķ landslagnum, plantigróšri elal djóralķvi, hava mundandi tżdning fyri fólk, her ķroknaš stųš, har frķtt śtsżni er, nišursettar plantur, grótgaršar o.a.t., sum hevur tķlķkan tżdning,

3)      einęris landslųg, sum drangar, gjįir og til, fossar, klettar, stórir steinar, įir, vųtn, trų og tręhópar, tį iš frišingin tykist ynskjandi ķ mun til vķsindaligt ella sųguligt virši, vakurleika ella sereyškennir.

 

§ 7. Višvķkjandi frišing av fųstum fornminnum og bygningum, somuleišis fuglabjųrgum, veršur framvegis at fylgja reglunum ķ teirri serstųku lóggįvu, iš er um hetta, ķ lųtuni lųgtingslógirnar nr. 19 frį 16. september 1948 og nr. 27 frį 9. september 1954, tó soleišis at virkisųki, sum eftir tķ seinast nevndu lógini hevur ligiš ķ hondunum į yvirpolitiręttinum, veršur latiš frišingarnevndunum, og kunnu teirra avgeršir skjótast inn fyri yvirfrišingarnevndina eftir reglunum ķ hesi lóg.

 

§ 8. Eftir tilmęli frį yvirfrišingarnevndini kann landsstżriš ķ kunngerš įseta, at slųg ella plantu- og djórasamfelųg eisini jaršfrųšislig fyribrigdi, hvųrs varšveiting av natśrvķsindaligum ella sųguligum orsųkum bera ķ sęr mundandi įhuga, skulu vera frišaš ķ ųllum ella pųrtum av landinum.

Stk. 2. Tęr reglur, sum eru įsettar um frišing ķ veišulóggįvum, verša framvegis ķ gildi.

 

§ 9. Frišing eftir § 6 ber ķ sęr, tį iš ikki ananš viš śrskurš er įsett, at taš įvķsa ųkiš ella natśrlutir skal varšveitast ķ sķnum natśrliga lķki og viš varšveitslu av plantum, djórum og jaršfrųšisligum fyribrigdum varšveitast óbroytt, soleišis serstakliga ųll bygging, setan av steyrum, bśšum ella ųšrum hesum lķk, iš kunu misprżša, eins vęl og tųka av gróti, mold, sandi, eytri, leiri, plantum og djórum er forbošin.

Stk. 2. Viš frišingarśrskuršinum verša annars settar nęrri reglur fyri frišingina, her ķroknaš vķddina av plantu- og dyrkilendi, heimabeiti, śtrakstur og annaš, at nżtsla kann verša loyvd.

Stk. 3. Viš frišing eftir § 8 įsetir landsstżriš viš kunngerš nęrri reglur um vķddina av frišingini og skipar fyri neyšugum atgeršum frišingini višvķkjandi.

Stk. 4. Landsstżriš kann til frama fyri stovnar og einstakar persónar vķkja frį galdandi frišingaravgeršum ķ tann mun vķsindaligar kanningar gera taš neyšugt.

 

Partur 3: Frišingarmyndugleikarnir.

 

§ 10. 1)2) Ķ hvųrjari sżslu veršur frišingarnevnd sett viš sżslumanninum sum formanni og 2 ųšrum limum, sum landsstżriš velur fyri 6 įr ķ senn. Fyri sama tķšarskeiš velur landsstżriš 4 tiltakslimir fyri teir av lanndsstżrinum valdu limunum.

 

§ 11. 2) Fyri alt landiš veršur sett yvirfrišingarnevnd. Ķ henni sita: sorinskrivarin, landsfornfrųšingurin, leišarin av natśrsavninum og tveir ašrir limir, sum landsstżriš velur fyri 6 įr ķ senn. Landsstżriš velur tiltakslimir fyri landsfornfrųšingin og leišaran av natśrsavninum. Landsstżriš velur fyri 6 įr ķ senn 4 tiltaksmenn fyri teir av landsstżrinum valdu limir. Sorinskrivarin er formašur ķ nevndini. Nevndin velur sjįlv nęstformann.

 

Partur 4: Višgeršir av mįlunum ķ frišingarnevndunum.

 

§ 12. Frišingarnevndin heldur fund, tį iš įheitan kemur frį landsstżrinum, yvirfrišingarnevndini, Fųroya Jaršarrįš, einum sóknarstżri ella frį einum eigara ella brśkara, iš ynskir natśrfrišingarmįl tikiš upp, ella ynskir at fįa eitt av teimum ķ hesi lóg umrųddu loyvir. Annars kemur nevndin saman, tį iš hon sjįlv heldur taš vera neyšugt.

Stk. 2. Formašurin kallar nevndina saman og leišir fundirnar. Hvųr einstakur limur kann krevja nevndina saman til at umrųša spurningin um nevndin sjįlv skal gera av, at fundur veršur hildin.

Stk. 3. Nevndin kann til eina og hvųrja tķš undir sakarmįlsvišgeršini fara į stašiš, iš višgeršin snżr seg um uttan at hava partarnar viš.

Stk. 4. Nevndarvišgeršir og avgeršir verša at skriva ķ eina av formanninum góškendari geršabók. Fundur er vištųkufųrur, tį iš tveir av limunum, teirra millum formašurin, eru į fundi. Allir limir mugu tó atkvųša, tį iš śrskuršur veršur gjųrdur. Avgeršin veršur avgjųrd viš atkvųšumeiriluta.

Stk. 5. Nevndin kann taka sęr serkųna hjįlp.

 

§ 13. Samstundis sum bošaš veršur til fundar, skal formašurin bošsenda eigarum, brśkarum og ųšrum, iš eiga ręttindir til at mųta į įstašnum ella ųšrum staši, iš formašurin įsetir.

Bošsending veršur gjųrd avvaršandi kunnug viš 8 daga freist viš almennari bošsending ķ tķ fyri almennari kunngerš góštikna blaš.

Um onkur avvaršandi er bśsitandi uttan fyri Fųroyar, veršur hann bošsendur viš skrįsettum bręvi ella ķ Statstķšindi viš einari av formanninum įsettari tķšarfreist.

Stk. 2. Sambęrt stk. 1 er bošsendingin galdandi fyri allar eigarar, brśkarar og ašrar, iš hava ręttindir i einum hagaparti, tį iš ein limur ķ hagastżrinum er bošsendur.

Um almenn jųrš į fųroyskum hondum er partaeigari ķ haganum, skal Fųroya Jaršarrįš eisini verša bošsent.

Stk. 3. Samstundis viš teirri ķ stk. 1 umrųddu bošsending, fęr hann, iš reist hevur mįliš, skrivlig boš um, hvar fundurin veršur.

Stk. 4. Seinni fundir um mįliš verša bert frįbošašir viš at nevna teir ķ geršabókini hjį nevndini, og verša teir, sum mųttir eru, gjųrdir varugir viš hetta.

Stk. 5. Teir, sum eru mųttir į fundi, fįa hųvi til at bera sķni sjónarmiš fram skrivliga ella munnliga į nevndarfundinum. Teir, iš hava fingiš fundarboš og ikki ynskja at koma til fundar, eiga rętt skrivliga at senda til nevndina umrųšu av mįlinum.

 

§ 14. Um mįliš snżr seg um frišing av lendi, skal, formašurin stķla fyri at fįa til vega, um neyšugt, tżšuliga uppriting.

Stk. 2. Nevndin kann įleggja eigara ella ųšrum einki at gera, iš kann hindra avgeršum nevndarinnar. Slķkar avgeršir kann formašurin taka ķ samband viš bošsending til fyrsta fund, men skal tį góštakast av nevndini į sama fundi.

Stk. 3. Limirnir ķ nevndini hava óskerdan rętt at koma į tey lendir, iš talan er um at friša.

 

§ 15. So fram taš er gjųrligt, skal nevndin royna seming viš eigararnar og ašrar, iš ręttindi eiga frišingini višvķkjandi, ella virka fyri at fįa ķ lag einahvųrja loysn, iš ikki ber śtreišslur viš sęr fyri taš almenna. Fęst semja, veršur hon skrivaš ķ geršabókina, um ikki, veršur mįliš avgjųrt viš śrskurši.

Stk. 2. Bjóšar eigari saman viš ųšrum, iš ręttindi hava, at įleggja ognini servitut frišingini višvķkjandi uttan endurgjald, kann formašurin višgera mįliš einsamallur.

Stk. 3. Fęst semja eftir stk. 1-2 ger formašurin tęr skipanir, i neyšugar eru at festa frišingina.

 

§ 16. Nevndin ger av viš śrskurši, um eitt ķ sżsluni verandi ųki ella ein į stašnum verandi natśrlutur skal verša frišašur, og hvųrji tiltųk skulu takast fyri at vķsa frišingini, t.d. stik, garš ella ašra avmarkan.

Stk. 2. Ķ śrskurši višvķkjandi byggingini – sambęrt § 2 – kann įsetast, at bygging av einum hśsi ella umbygging ella aftratbygging av verandi bygningi ikki mį fara fram, fyrr enn tekningar og ętlanir eru góškendar av nevndini.

Stk. 3. Nevndin kann ķ serligum umstųšum krevja, at lóglig fram bygging, planting ella eitthvųrt annaš hesum lķkt, og sum lżtir, at taš skal takast burtur, tį iš taš ikki kostar alt ov mikiš ella ov nógv fer fyri skeytiš, sbr. her § 17.

Stk. 4. Um frišingin ikki kann fara fram, uttan at eigari missir lendi, kann ognartųka fara fram.

 

§ 17. Śrskuršur, iš ber ķ sęr, at ognartųka, frišing ella onnur samsvarandi skipan skal fremjast, eigur nevndin eisini at avgera, hvųrjar fyriskipanir ella atgeršir eigarin ella brśkarin av avvaršandi ogn skal gera, fyri at frišingin kann verša framd og eisini, um eigarin hevur rętt til endurgjald. Hevur hann taš, įsetir nevndin stųddina į endurgjaldinum, og hvussu taš skal bżtast millum eigarar og ašrar, iš ręttindi eiga, og sum hava gjųrt krav um endurgjald.

 

§ 18. Śrskuršur, iš ber ķ sęr, at ognartųka, frišing ella lķknandi fyriskipan skal fara fram, veršur kunngjųrd samsvarandi reglunum ķ § 13, stk. 1-2. Teir, sum hava veriš į fundi undir sakarmįlsvišgerini ella hava sent skrivligt ummęli ķ mįlinum, og sum ikki eru hjįstaddir į fundi, tį iš ašrar avgeršir og śrskuršir verša tiknir, fįa skrivliga frįsųgn.

Stk. 2. Śrrit av śrskuršum og avgeršum og av teimum sįttargeršum, iš gjųrdar eru, skulu įšrenn 14 dagar sendast til landsstżriš, avvaršandi kommunu, hansara, iš reist hevur mįliš og eftir avgerš formansins til ašrar, sum mųguliga hava įhuga fyri avgeršini.

Stk. 3. Įšrenn somu tķšarfreist sendir formašurin inn skjųlini ķ mįlinum saman viš śrriti av geršabókini til yvirfrišingarnevndina.

 

§ 19. Nevndarformašurin ger av, tį i yvirfrišingarnevndin bošar honum frį, teim neyšugu atgeršum fyri at festa sįttmįlan ella tęr viš śrskurši gjųrdu skipanir, her ķroknaš tinglżsing av śrskrift, gjalding av endurgjaldi og mųguliga kunngering um marksetan av ųkinum.

Um eigarar ella ašrir ikki taka stig til taš ķ śrskurši ella sįttmįla įhvķlandi atgeršir, letur formašurin  hetta fremja fyri rokning teirra avvaršandi. Hesar śtreišslur kunnu fįast inn aftur viš panting.

Stk. 2. Tį iš ein tinglżstur frišingarservituttur fellur burtur ella fer śr gildi, skal formašurin skipa fyri avlesing og – um neyšugt – lżsa viš kunngerš v.m.

 

§ 20. Nevndin kann, tį iš hon er samd ella viš śrskurši taka av frišingarreglur, iš ikki longur kunnu haldast at hava nakran tżdning. Reglurnar ķ undanfarnu greinum kunnu eisini viš hógv nżtast ķ slķkum fųri.

 

Partur 5: Višgeršin av mįlum ķ yvirfrišingarnevndini.

 

§ 21. Avgeršir, sum frišingarnevndirnar taka, kunnu skjótast inn fyri yvirfrišingarnevndina av einum og hvųrjum, iš hevur veriš į fundi undir višgeršini av mįlinum, ella hevur sent inn skrivliga greinagerš, somuleišis landsstżriš, Fųroya Jaršarrįš og eitthvųrt sóknarstżri, sum hevur įhuga fyri mįlinum.

Stk. 2. Kęrufreistin er 4 vikur roknaš frį avgeršardegnum ella frį kunngeršini ķ fųrum, sum kunngerš er fyriskrivaš.

Stk. 3. Er eingin kęra, tekur yvirfrišingarnevndin, aftan į kęrufreistin er śti, stųšu til, um avgeršin kann góštakast. Sama er galdandi fyri tęr semjur, iš frišingarnevndirnar gera.

Stk. 4. Um avgeršir, sum nevndin tekur, ella semjur, hon fęr ķ lag, bera ķ sęr endurgjald fyri taš almenna, iš fara upp um 500 kr., kann góštųka ikki verša, fyrr enn landsstżriš hevur tikiš undir viš avgeršin8i ella semjingini.

Stk. 5. Noktar landsstżriš at taka viš, er avgeršin ella semjan, sum nevndin hevur gjųrt, dottin burtur. Yvirfrišingarnevndin tekur tį avgerš, um mįliš skal takast upp aftur til nżggja višgerš ķ frišingarnevndini.

Stk. 6. Avger yvirfrišingarnevndin sambęrt stk. 3, at ein av frišingarnevndini gjųrd semja ikki kann góštakast, veršur mįliš at senda aftur til nżggja višgerš ķ frišingarnevndini uttan so, at yvirfrišingarnevndin heldur at mįliš er dottiš burtur. Sama er galdandi, um yvirfrišingarnevndin ger av, at ein av frišingarnevndini gjųrd vištųka ikki kann góštakast. Yvirfrišingarnevndin kann kortini ķ slķkum fųri eisini gera av, at mįliš skal višgerast sum kęrumįl eftir teim fylgjandi reglunum.

 

§ 22. Sorinskrivarin kallar nevndina saman til fundar og leišir teir. Yvirfrišingarnevndin er vištųkufųr, um 3 av limunum eru į fundi, teirra millum formašurin ella nęstformašurin. Tį iš śrskuršur veršur eiga allir limir at atkvųša. Fundarsamtyktirnar verša avgjųrdar viš meirilutaatkvųšum. Standa atkvųšurnar į jųvnum, er formansins – ella um hann er burturstaddur – nęstformansins atkvųša avgerandi.

Stk. 2. Samrįšingar og śrskuršir hjį yvirfrišingarnevndini verša skrivašar ķ geršabók, sum er góškend av formanninum.

Stk. 3. Hevur formašurin forfall, tekur nęstformašurin viš ķ ųllum lutum.

 

§ 23. Annars verša reglurnar ķ parti 4 nżttar viš tųrvandi varsemi undir višgeršini av mįlum ķ yvirfrišingarnevndini.

 

§ 24. Teir śrskuršir, sum yvirfrišingarnevndin ger, eru endaligir og kunnu ikki skjótast inn fyri dómstólarnar, sbr. tó § 73 ķ grundlógini, men nevndin kann sjįlv taka upp aftur eitt mįl og mųguliga broyta avgerš, hon hevur tikiš įšur, tį iš serstakar umstųšur kunnu gera seg galdandi.

 

Partur 6: Nišurstųša.

 

§ 25. Tann, iš ger ķmóti einari ķ hesi lóg įsettu reglu ella annars ger seg sekan ķ broti į hesa lóg ella teimum ķ somu lóg givnu įsetingum, veršur revsašur viš sekt ella varšhaldi, og kann undir standandi sekt krevjast at taka burtur ólógliga settar tilbśningar ella at gera ólógligar broytingar aftur ķ ręttlag.

 

§ 26. Endurgjaldingar eftir hesi lóg og śtreišslurnar til virki hjį frišingarnevndunum og yvirfrišingarnevndini verša goldnar śr landskassanum.

 

§ 27. Henda lóg kemur ķ gildi beinavegin.

 

1)       Broytt viš Ll. nr. 64 frį 13.06.1995.

2)       Broytt viš § 6 ķ Ll. nr. 110 frį 29.06.1995.

 

 

 



Sniðgivið og forritað hevur KREA
KREA
Mjólkavirkið Búnaðarmanna