T LEFT

Leita

T RIGHT
Lųgtingslóg nr. 82 frį 19. juni 1990 um hundar.

Samsvarandi samtykt Fųroya lųgtings stašfestir og kunnger lųgmašur hesa lųgtingslóg:


§ 1.
Tann, sum hevur hund, skal ansa eftir, at hundurin hevur helsi og spjaldur viš įnarans navni og bśstaši frį tķ, hann er 4 mįnašir gamal.

Stk. 2. Landsstżriš kann įseta gjųllari reglur, hvussu tey ķ stk. 1 nevndu spjųldur skulu sķggja śt.


§ 2.
Taš er forbošiš at hava hund į stųšum, har ongin bżr, uttan so at lųgreglan gevur loyvi til tess. Tķlķkt loyvi kann bert verša giviš, tį iš nóg góš trygd fęst fyri, at hundurin veršur fullvęl ansašur og loyvi kann takast aftur, nęr taš skal vera.


§ 3.
Ikki er loyvt at hava hund gangandi leysan į gųtu, vegi, breyt ella ųki o.t., sum opin er fyri vanligari feršslu, uttan so at hann er havdur ķ bandi ella er viš fólki, sum hevur fult ręši į honum. Hundur kann ikki sigast at hava ein leišara, bert tķ hann er undir eftirliti frį įnarans hśsum ella vinnustaši. Veršur hundur havdur ķ bandi, skal taš vera so stutt, at leišarin hevur hann tętt inni at sęr. Gongur hundur leysur uttan leišara, sum hevur fult ręši į honum, tekur lųgreglan hann upp og bošar tķ frį, sum hundin eigur. Hevur hundurin ikki helsi og spjaldur, sum fyrisett ķ § 1, veršur lżst eftir įnaranum. Hevur įnarin ikki innan 3 feršir 24 tķmar frį tķ, bošaš er frį, ella lżst er eftir, loyst hundin móti at rinda tey gjųld, sum stašist hava av upptųkuni, kann lųgreglan avhenda ella avlķva hann. Avlop, um so skuldi veriš, eigur hann, sum hevur hundin, um hann sigur frį innan 3 mįnašir og próvfųrir sķn rętt og annars tann kommunan, har hundurin er upptikin. Landsstżriš kann fyriseta gjųllari reglur um avhending av upptiknum hundum.

Stk. 2. Bż- ella bygdarįšiš kann eftir samrįšing viš lųgregluna seta eitt ella fleiri fólk, sum hava heimild at taka upp hundar, samb. stk. 1. Viškomandi kunn vera ķ felag um fleiri kommunur.

Stk. 3. Bż- ella bygdarįšiš śtvegar lųgregluni hóskandi hųlir ókeypis til upptiknar hundar. Fleiri kommunur kunnu vera ķ felag um hųlini. Bż-ella bygdarįšiš hevur harumframt skyldu at syrgja fyri, at hundarnir verša nóg vęl rųktir ta tķšina.

Stk. 4. Bż-ella bygdarįšiš kann įseta gjald fyri śtreišslurnar av, at hundur veršur upptikin og innilęstur. Um gjaldiš ikki veršur goldiš av honum, sum hevur hundin, ber kommunan śtreišslurnar.

Stk. 5. Landsstżriš kann eftir tilmęli frį bż-ella bygdarįši įseta, at hundur ķ kommununi į teimum ķ stk. 1 nevndu stųšum skal havast ķ bandi. Fyri feršsluna og seyšarųktina kann eftir tilmęli frį bż-ella bygdarįš verša fyrisett, at reglan ķ stk. 1, pkt. 1, skal koma ķ nżtslu į tilskilašum veg ella ųki, sum iki eru nevnd her.

Stk. 6. Frį sólsetri til sólarrenning, tó ķ minsta lagi frį kl. 21.00 til kl. 0500 skal hundur altķš vera ķ bandi, vera inni ella fullvęl bundin. Undir regluna kemur hvųrki hundur, sum nżttur veršur av almennum mynduleika ella góškendur seyšahundur, sum įnarin nżtir til rųktingar.

Stk. 7. Uttanfyri tey stųš, sum nevnd eru ķ stk. 1, įliggur taš įnaranum at ansa eftir, at hann reikar ikki um. Reglurnar ķ stk. 1, pkt. 4-8 fevna samstundis um reikandi hundar.

Stk. 8. Bķtskur hundur, sum gongur leysur, mį ikki nżtast sum varšhundur uttan loyvi frį lųgregluni.

Stk. 9. Ikki er loyvt at hava hund ķ bandi frį motorakfari, rossaakfari og heldur ikki frį hestabaki.


§ 4.
Ger hundur grannum ónįšir, tķ hann goyr ella hvķnur og gevst ikki, og kęra veršur givin inn til lųgregluna, leggur hon honum, sum hevur hundin, ta treytina viš at hava hundin inni lęstan, ella um taš einki batti, ella um hundurin longu var innilęstur, at beina fyri honum.


§ 5.
Taš er forbošiš alsamt at hava hund bundnan.

Stk. 2. Tį iš hundur veršur hildin bundin, skal bandiš vera minst 5 m langt, og hann skal sleppa til rśm, so hann fęr krokaš nóg vęl fyri regni, vindi og kulda. Um taš er hundahśs, skal taš vera rśmligt, og so mikiš hųgt, at hundurin fęr stašiš uttan at bera ķmóti.


§ 6.
Taš įliggur į hvųrjum, sum hevur hund, at gera taš, sum eftir višurskiftunum krevst at fyribyrgja, at hundurin ger skaša.

Stk. 2. Hevur hundur fyrr elvt skaša, og hann, sum hevši hann, kom undir sekt ella endurgjald eftir dómi, samtykt ella sįtt, skal landfśtin treyta honum, sum hevur hund, at avlķva hundin, um so er, at hann veršur ikki havdur inni ķ heilum ella fęr fullgott kjaftband. Tķlķka treyt kann įnari koma undir, tį iš hundurin lętst vera bķtskur ella hevur sum vana at gera fólki ónįšir į gųtu, vegi, breyt ella plįssi, sum opin eru fyri vanligari feršslu, leypa upp į ella elta ella gera hśsdjórum ónįšir heima ella ķ haga. Veršur hundur fluttur ķ ašra kommunu, bygd ella bż, skal įnarin siga lųgregluni į nęsta staš frį treytini.

Stk. 3. Hundur, sum loypur į, skašar hśsdjór, serliga seyš og lomb, heima og śti ķ haga, kann verša skotin.


§ 7.
Ikki er loyvt at reka handil, vinnuliga passing ella vinnuliga uppaling av hundum uttan loyvi frį lųgregluni.


§ 8.
Tann, sum hevur hund eigur skyldu at endurrindaš skaša, sum hundurin elvir. Kemur taš upp, at tann, sum kom fyri skaša, sjįlvur gjųrdi nakaš til, kann endurgjald minkast ella heilt detta burtur.

Stk. 2. Tann, sum hevur hund, skal hava hann įbyrdartryggjašan. Tryggingarfelagiš heftir beinleišis tķ, sum kom fyri skašan fyri endurgjald eftir stk. 1.

Stk. 3. Landsstżriš fyrisetur eftir samrįš viš tryggingarfelagiš gjųllari reglur til tess at seta regluna ķ stk. 2 ķ verk.


§ 9.
Veršur sųk reist móti tryggingarfelag av einum, sum komin er fyri skaša, skal felagiš boša įnaranum av hundinum til hvųnn ręttarfundin viš freist sum eftir § 175 eftir ręttargangslógini, er galdandi fyri vitnir ķ borgarligum mįlum. Tilsųgnin skal siga, hvat stendur ķ stk. 2.

Stk. 2. Tann, sum fęr tilsųgn eftir stk. 1, kann gerast partur ķ mįlinum viš at boša frį tķ til ręttarbókina. Ger hann ikki taš, er avgeršin ķ endurgjaldsspurninginum viš dómi ella sįtt bindandi fyri hann.


§ 10.
Veršur įkęra reist fyri lógarbrot, sum skaši stóšst av, og sum eftir § 8 kann hava endurgjaldskrav viš sęr, skal tann, sum kom fyri skašan, fįa hųvi at leggja inn krav um endurgjald. Fęst ikki sįtt, skal endurgjaldskraviš kom til avgeršar undir mįlsvišgeršini, sjįlvt um tann įkęrdi ikki veršur sektašur. Tķlķk avgerš kann verša tikin undan ella eftir avgerš um sekt. Tį iš endurgjaldskraviš stendur um skaša į lutir og er flųkt, kann ręttur sżta at fremja kraviš undir mįlsvišgeršini eftir, at sįtt ikki fekst ķ lag.

Stk. 2. Tryggingarfelagiš, sum tikiš hevur viš įbyrgdartrygging fyri hund, sum elvt hevur skaša, er ķ endurgjaldsspurninginum at rokna sum partur ķ mįlinum og skal verša frįbošaš til hvųnn ręttarfundin viš freist eftir § 175 ķ ręttargangslógini, sum galdandi er fyri vitnir ķ revsimįlum.

Stk. 3. Er įkęra reist móti ųšrum enn honum, sum eigur hundin, sum elvt hevur skaša, skal eisini hann, sum eigur hundin, verša innkallašur til hvųnn ręttarfundin viš tilsųgn sum tilskilaš ķ stk. 2. Reglan ķ § 9, stk. 2, tekur eisini viš.

Stk. 4. Tį iš endurgjaldsspurningurin fellur til avgeršar ķ mįlinum, kann rętturin leggja į ręttargangsbót og sakarkostnaš eftir reglunum ķ kap. 30 ķ ręttargangslógini, sum um mįliš var fariš fram eftir reglunum um borgarlig mįl. Sakarmįlsviršiš veršur ķ hesum fųri įsett ķ dóminum.


§ 11.
Veršur revsimįl skotiš inn fyri hęgri rętt, har avgerš um endurgjaldskrav er tikin, er einhvųr, sum tį var partur ķ endurgjaldsspurninginum, eisini partur ķ mįlinum, sum skotiš veršur inn, um so er, at endurgjaldsspurningurin fellur til avgeršar.

Stk. 2. Hųvi eftir § 996 ķ ręttargangslógini at skjóta inn sųk eftir mannagongdini ķ borgarligum mįli stendur hvųrjum opiš, sum, tį iš taš ręšur um endurgjaldsspurningin, var partur ķ mįlinum. Ķ spurningi at skjóta inn sųk eftir § 10, stk. 1, er avgerš, sum er gjųrd fyri seg ķ sektar- ella endurgjaldskravinum, at skilja sum egin dómur. § 995 seinasta stk. ķ ręttargangslógini fęr ikki nżtslu ķ her umrųddu sųkum.


§ 12.
Sektašur veršur tann, sum

1) ger brot į § 1, stk. 1, § 2, § 3, stk. 1, pkt. 1-4, § 3, stk. 6-9, § 5, § 6, stk. 1, § 7 ella § 8, stk. 2,

2) setur til viks boš, sum givin eru eftir § 4 ella § 6, stk. 2, ella

3) setur til viks treytir viš einum loyvi.

Stk. 2. Undir somu sekt kemur hann, sum beitir hund eftir onkrum ella ger onki fyri at halda hundinum aftur, tį iš hann sęr, at hann leggur eftir onkrum.

Stk. 3. Ķ forskriftum, sum givnar eru ķ § 1, stk. 2, kann sekt verša įsett fyri brot móti forskriftum. Sama sektin kann įsetast fyri at bróta reglur, sum landsstżriš hevur giviš sambęrt § 3, stk. 5.

Stk. 4. Fyri brot, sum gjųrd verša av partafelųgum, lutafelųgum, ķognarfelųgum o.t. kann felagiš verša sektaš. Er brotiš gjųrt av kommununi ella kommunalum felagsskapi, kann kommunan ella tann kommunali felagsskapurin verša sektaš.


§ 13.
Tęr vanligu reglurnar um sekt og endurgjald og avlķving galda ikki fyri skaša, sum seyšahundur ķ felagshaga elvir seyši fyrstu og ašru ferš burtur ķ haga ķ felagshaga.


§ 14.
Henda lóg kemur ķ gildi 1. juli 1990.

Stk. 2. Tį iš lógin kemur ķ gildi, fara śr gildi fyriskipan nr. 88 frį 31. mars 1928, sum lóg nr. 127 frį 18. aprķl 1925 um hundaskatt og um sekt og endurgjald, elvt av hundi, var sett ķ gildi ķ Fųroyum viš, lųgtingslóg nr. 5 frį 18. mars 1955 og lųgtingslóg nr. 18 frį 29. aprķl 1959 um broyting og uppķskoyti til fyriskipan nr. 88 frį 31. mars 1928, politivištųku fyri landkommununar ķ Fųroyum frį 3. juli 1931 § 22, lóg nr. 172 frį 18. mai 1937 fyri Fųroyar um stżri av hųgum og rakstur §§ 32 og 33 og fyribils reglur nr. 14 frį 15. aprķl 1947 um hundar.

Kunngerš um hundaspjųldur

Kunngerš nr. 98 frį 6. juli 1990.


Viš heimild ķ § 1, stk. 2 og § 12, stk. 3 ķ lųgtingslóg nr. 82 frį 19. juni 1990 um hundar hevur landsstżriš fyrisett:

§ 1. Tann, sum hevur hund, skal ansa eftir, at hundurin hevur helsi og spjaldur frį tķ, hann er 4 mįnašir gamal.


§ 2.
Spjaldriš skal vera gjųrt burturśr rustdyggum metali ella ųšrum tilfari viš somu styrki og haldgóšsku.

Spjaldriš skal vera vęl fest ķ helsiš.

Stk. 2. Navn og bśstašur įnarans skulu vera tilskilaš viš lętt lesiligum bókstavum, sum skulu vera ķ minsta lagi 2 mm hųgir. Bókstavirnir skulu vera ķmerktir, ristir ella gjųrdir į annan lķka haldgóšan hįtt.


§ 3.
Brot į §§ 1 og 2 verša sektaš viš bót.


§ 4.
Henda kunngerš fęr gildi dagin eftir, at hon er kunngjųrd.

Kunngerš um įbyrgdartrygging av hundum


Kunngerš nr. 97 frį 6. juli 1990.


Viš heimild ķ § 8, stk. 3 ķ lųgtingslóg nr. 82 frį 19. juni 1990 um hundar hevur landsstżri fyrisett:

§ 1. Tryggingarskyldan umfatar allar hundar uttan teir, sum verša hildnir av rķkismynduleikum. Tryggingarfelagiš tryggjar viš eini hundaįbyrgdartrygging somuleišis įbyrgdina fyri hvųlpum, sum ikki eru 4 mįnašir gamlir, so leingi sum teir eru hjį mammuni.

Stk. 2. Tryggingin skal tryggja persónskaša upp til 5.000.000 kr. og tingskaša upp til 2.000.000 kr.


§ 2.
Tryggingin skal teknast ķ einum av landsstżrinum góškendum tryggingarfelag, sum hevur skyldu at tekna trygging fyri einhvųnn, sum bišur um hetta og góštekur vanligu tryggingartreytir felagsins.


§ 3.
Felagiš skal tekna tryggingina soleišis, at eitthvųrt endurgjaldskrav frį trišjamanni hvķlir į felagnum og at taš, at tryggingartakarin ikki hevur yvirhildiš skyldur sķnar mótvegis felagnum, ikki gevur tķ rętt til at nokta trišjamanni endurgjald.

Stk. 2. Um felagiš letur tryggingartakandi endurgjald, er hetta fyri įbyrgdarvanda felagsins, soleišis at tann, sum hevur rętt til endurgjald, kann halda seg til felagiš, um hann av hesum įvum ikki fęr fult endurgjald.

Stk. 3. Hava fleiri persónar krav uppį endurgjald ķ samband viš sama av tryggingini umfataša skaša, og fara krųvini tilsamans uppum taš, sum felagiš hevur skyldu at gjalda, veršur endurgjaldsupphęddin, um krųvini eru frįbošaš til felagiš, ella hetta į annan hįtt er kunnaš um tey, at bżta lutfalsliga millum persónarnar.


§ 4.
Tryggingarfelagiš hevur skyldu – viš aftursókn móti įbyrgdarhavandi – at lata endurgjald fyri skaša, sum

a) eftir lųgreglukanning mį haldast at vera gjųrdur av ókendum hundi,

b) er gjųrdur av hundi, sum ongin įbyrgdartrygging er teknaš fyri,

c) er gjųrdur av hundi, sum įbyrgdartrygging er teknaš fyri, men sum er avtikin av felagnum ella ikki longur ķ gildi.

Stk. 2. Felagiš heftir tó ikki fyri teir ķ § 1 nevndu hundum, sum verša hildnir av rķkismynduleikum.


§ 5.
Henda kunngerš fęr gildi dagin eftir, at hon er kunngjųrd.

Stk. 2. Samstundis fer kunngerš nr. 70 frį 15. desember 1959 um įbyrgdartrygging fyri hundar śr gildi.



Sniðgivið og forritað hevur KREA
Mjólkavirkið Búnaðarmanna
KREA