T LEFT

Leita

T RIGHT

HAGALÓGIN.

L. nr. 172 frį 18.05.1937 fyri Fųroyar um hagastżri og rųkt v.m. sum seinast broytt viš Ll. nr. 82 frį 19.06.1990.

Stżriš.

Hagastevna.

§ 1. Ķ felagshaga hevur hagastevnan evsta myndugleika.

Viš ”felagshaga” er at skilja ķ hesi lóg hagi, sum er samogn (feli) hjį 2 ella fleiri eigarum. Fyri almenna jųrš hevur brśkarin myndugleika at virka eigarans vegna, uttan so at taš ķ einstųkum fųri er tikin onnur avgerš av avvaršandi myndugleika.


§ 2.
Hagastevnan veršur kallaš saman viš ķ minsta lagi 8 daga varningi (sbr. tó §§ 4, 20, 22 og 25); hon skal koma saman, tį iš stżriš heldur taš vera neyšugt, eins vęl og tį iš rųktingarmenninir ella ein fjóršingur av eigarunum ella so mangir, sum eiga ein fjóršing av markatalinum ķ haganum, krevja taš. Taš liggur į stżrinum at kalla saman, um tķlķkt er til, og annars į eigara ella rųktingarmanni, sum ynskir stevnuna kallaša saman. Um hon veršur hildin um somu tķš sum grannastevna, er sżslumašurin skyldugur at standa fyri samrįšingunum į hagastevnuni, og dagurin, tį iš hon skal haldast, veršur tį įsettur eftir regluni ķ grannastevnulógini § 5, sķšsta stykki. Ašramįta stendur fyri samrįšingunum ein fundarstjóri, valdur millum og av teimum hjįverandi eigarunum viš atkvųšumeiriluta; standa atkvųšurnar į jųvnum, ger lutakast munin. Fyri samrįšingini og atkvųšugreišsluni galda reglurnar ķ grannastevnulógini §§ 7a, 8-11 og 13.


§ 3.
Hagastevnan kann taka avgerš višvķkjandi rųkt av haganum og nżtslu av felagsręttindum ķ mįlum, sum ikki ķ lóggįvuni er vķst til ašra avgerš.

Reglur kunnu setast fyri hagagongd hjį eigarunum, sbr. § 41 ķ hegnlógini (giršingarlógini).

Stżri.

§ 4. Eru fleiri enn fimm eigarar um ein felagshaga, skal hann hava eitt stżri, samansett av trimum ella fimm limum, sum hagastevnan ger av. Hagastevnan velur stżriš; įvikavist verša tveir og trķggir limir valdir viš atkvųšumeiriluta eftir markatali, mešan įvikavist ein limur og tveir limir verša valdir viš atkvųšumeiriluta eftir talinum į teimum viš atkvųšurętti. Stevnan skal kallast saman viš ķ minsta lagi 14 daga varningi.

Reguligt val skal haldast annašhvųrt įr ķ tķšarskeišnum frį 15. oktober til endan į desember. Tęnastutķšin tekur viš frį 1. januar. Hvųr eigari, iš bżr ķ bygdini, sum hagin liggur til, og hvųr brśkari av almennari jųrš er skyldigur at taka viš vali; taš sama er galdandi fyri uppsitara fyri eigara, sum er avbygdamašur. Rųktingarmenn ķ avvaršandi haga kunnu, hóast teir ikki eru eigarar, veljast ķ hagastżriš.

Tann, sum hevur fylt 60 įr, er undantikin; somuleišis kann tann, sum hevur veriš limur ķ fżra įr, bera seg undan at taka viš vali tey nęstu fżra įrini; men hesar undantųkur galda tó bert, tį iš onkur annar er skyldigur at taka viš vali.

Stżrislimirnir standa hvųr sęr til svars fyri, at hagastevnan ķ tķmiligari tķš veršur kallaš saman til stżrisval, og at valśrslitiš innan 14 dagar veršur bošaš sżslumanninum, sum fųrir lista yvir tęr móttiknu frįbošanirnar. Er einki stżri, liggja tęr nevndu treytirnar į tķ stųrsta ķ bygdini bśsitandi luteigara ella brśkara av almennari jųrš.


§ 5. Stżriš velur formann og nęstformann. Taš skal varša um regluliga rųkt av haganum og syrgja fyri, at hendan fer fram soleišis, at ansa veršur ķ ųllum fųri eftir tųrvi eigaranna. Fyri at stżriš kann gera bindandi samtykt, krevst, at meiri enn helvtin av limunum atkvųša fyri samtyktini. Stżriš ger av um uppslepping og tųku av seyši. Taš syrgir fyri, at skoriš veršur upp og at alt annaš neyšugt arbeiši ķ haganum veršur gjųrt ķ tųkum tķma og į gagnligasta og sparsamasta hįtt. Taš ansar eftir, at hvųr avvaršandi ger sķna skyldu, og kann fyri kostnaš hjį tķ vansketna lata bųnarfólk gera arbeišiš.

Ķ ųllum fųrum skal taš rįšleggja viš rųktingarmenninar um mįliš. Taš hevur eftirlit viš, at hesir gera skyldur sķnar.


§ 6.
Ķ móti trišjamanni (herundir eisini einstųkum eigara, iš vil fųra fram ein sęr tilskilašan rętt móti felaginum, ella ųvugt) kann stżriš ķ ųllum mįlum, sum višvķkja haganum sum felag, standa fram tess vegna. Taš kann soleišis ķ tķlķkum mįlum stevna og verša stevnt felagsins vegna og yvirhųvur umboša felagiš fyri ręttinum eins vęl og fyri sįttar-, śtskiftingar-, landbśnašar- og yvirlandbśnašarstevnini. Er einki stżri valt og frįbošaš sżslumanninum, stendur taš til tann, sum vil stevna felaginum, frķtt at stevna, hvųnn hann vil, av hagaeigarunum felagsins vegna.


§ 7.
Ķ mun til hagaeigararnar er stżriš at meta sum fulltrśi. Eins og stżriš tķ eigur at rętta seg eftir fyriskipanum um rųktina, sum hagastevnan samtykkir, soleišis eigur taš at kalla hagastevnuna saman, tį iš tżdningarmiklari mįl koma fyri, og skal altķš gera taš, tį iš taš velst um ręttarmįl fyri ella ķ móti felaginum.


§ 8.
Stżriš skal fųra roknskap fyri fyrisiting sķna av peninginum hjį haganum og halda skil og ręttleika ķ hesum. Fyri hesum stendur hvųr einstakur stżrislimur til svars. Roknskapurin skal leggjast fram fyri hvųrt įlmanakkaįr, ķ seinasta lagi innan 1. februar įriš eftir, og skal leggjast fram į hagastevnu innan 14 dagar eftir tķ.

Fyri almennajųrš hevur stżriš skyldu, tį iš spurt veršur, at greiša frį ųllum višvķkjandi haganum, sum avvaršandi almenni myndugleiki spyr um.

Rųktingarmenn.

§ 9. Fyri hvųnn haga skal ķ minsta lagi vera ein rųktingarmašur. Fyri felagshaga ger hagastevnan av rųktingarmannatal og lųn teirra og velur teir; vališ fer fram viš atkvųšumeiriluta av eigarum og brśkarum eftir markatali. Hevur hagastevnan ikki tikiš hesar avgeršir, liggur taš į stżrinum at taka tęr.


§ 10.
Rųktingarmenninir skulu standa fyri seyšarųktini, fjallgonguni og markingini og eisini ųllum ųšrum arbeiši ķ haganum. Teir eiga at ansa eftir, at avgerširnar um skipanina ķ haganum og avgerširnar um friš ķ haganum (sbr. §§ 20-22, 26-29, 31, 41-43 ķ hegnlógini/giršingarlógini) verša hildnar, og ųvugt at įgongan ķ haganum ikki gongur inn į fremmanda ogn, soleišis at hagaeigararnir verša fyri missi og įbyrgd av hesum. Teir gera av um uppslepping og tųku, tį iš eigari ella stżriš ikki hava gjųrt hetta.


§ 11.
Rųktingarmenninir standa ķ tęnastu sķni eigarunum til svars og skulu rętta seg eftir teimum forskriftum sum hagastevnan ella hagastżriš gevur teimum. Teir skulu, tį iš tann einstaki eigarin ella brśkarin krevur taš, greiša honum frį tali og standi į seyšinum, iš honum er litiš upp ķ hendur, og eisini rųktini ķ haganum v.m.


§ 12.
Rųktingarmašur skal vanliga siga upp tęnastu sķna innan tann 1. september, men hann kann tķ ikki fara śr starvi sķnum, fyrr enn fjallgongan eftir brundseyši er gingin, uttan so at hann fer av bygdini ella umstųšurnar gerast honum ómųguligar at halda fram ķ tęnastu sķni.

Skipanin.

Seyšur.

§ 13. Ķ hvųrjum haga skal nżtast eitt įvķst mark til allan seyšin ķ haganum ella, um neyšugt, fleiri mark til ymisk seyšafylgir ķ haganum, sbr. § 20, punkt 3b. Sama mark kann ikki nżtast ķ tveimum hųgum į somu oyggj.


§ 14.
Mįl, sum višvķkja markabroytingum, skulu višgerast į grannastevnu. Sżslumašurin skal sķšan leggja tey fram fyri amtmannin til avgeršar.


§ 15.
Eingin annar enn rųktingarmenn hagans kunnu av sķnum eintingum fįast viš at marka seyš.


§ 16.
Ęrseyšur, sum ikki hoyrir til hagan, men į fjalli er komin upp ķ gonguna, skal į ręttini frįmerkjast viš slųšuri, tį iš ikki vissa er fyri, at lamb hennara er markaš rętt.


B. Brundseyšur.


§ 17.
Rųktingarmenninir skulu gera brundseyšir upp av teimum bestu, sum eru ķ haganum. Til hetta verša gjųrd upp 1 vešurlamb fyri hvųrjar 33 ella 1 vešrur fyri hvųrjar 40 ęrseyšir ķ haganum. Verša fęrri slept upp, skulu rųktingarmenninir sum skjótast boša sżslumanninum frį, sum kannar, um nakar ber įbyrgd av hesum.


C. Eigaravišurskifti višvķkjandi įseyšinum.


§ 18.
Ķ felagshaga skal, tį iš ikki annaš er samtykt sambęrt § 20, allur įseyšurin vera feli hjį ųllum eigarum eftir markatali teirra. Įseyšatališ ger hagastevnan av. Seyšurin fylgir jųršini ķ hvųrji avhending og arvi; hann kann ikki viš śttųku skiljast frį jųršini.


§ 19.
Sjįlvt um įseyšurin er feli, kann hagastżriš tó loyva rųktingarmanni at hava eitt įvķst tal av seyši ķ haganum sum višurgjald fyri arbeiši hansara, eins og hagastżriš kann loyva, at einstakir seyšir fyribils ganga ķ haganum fyri eitt av stżrinum įsett višurgjald, iš legst til hagan.


§ 20.
Kenning ķ seyšaskipanini ella pųrtum av henni er bert loyvd viš fylgjandi treytum:

1.      Vištųka um hetta skal vera samtykt į hagastevnu, sum er kallaš saman viš ķ minsta lagi 3 mįnaša varningi. Fyri at samtyktin fęr gildi krevst, at hon er samtykt av so mongum viš atkvųšurętti, iš tilsamans eru ķ minsta lagi:

a)      tveir trišingar av ųllum viš atkvųšurętti og

b)      helvtini av ųllum markatalinum ķ haganum.

2.      Ķ vištųkuni skal vera skilaš til, hvussu stór skipanin skal vera ķ ųllum haganum, og um ųll skipanin skal vera kenning ella bert ein partur av henni, og hvųr.

3.      Ķ vištųkuni skal harafturat vera skilaš til:

a)      at rųktin veršur umsitin av rųktingarmonnum, valdir į hagastevnuni ella av stżrinum, sbr. § 9;

b)      at seyšur hjį hvųrjum eigara sęr – umframt taš įvķsa hagamerkiš (§ 13) – skal hava frįmerki, sum sżslumašurin skal góškenna, įšrenn taš veršur nżtt;

c)      at brundseyšir skulu frammanundan takast śr og samsżnast eigaranum eftir meting.


§ 21.
Rųktingarmenninir skulu beinanvegin boša sżslumanninum frį ųllum, sum gongur ķ móti kenning ķ seyšaskipanini § 20.


§ 22.
Kenning kann sigast śr gildi viš vištųku, samtykt į hagastevnu, kallaš saman viš ķ minsta lagi 3 mįnaša varningi. Fyri at samtyktin fęr gildi krevst, at hon er samtykt av so mongum viš atkvųšurętti, iš tilsamans ķ minsta lagi eru:

a)      helvtin av talinum į ųllum viš atkvųšurętti og

b)      einum trišingi av ųllum markatalinum ķ haganum.


§ 23.
Tį iš kenning dettur burtur, skulu teir eigarar, sum ikki hava fulla skipan, keypa frį teimum, sum hava seyš til avlops, til allir hava seyš sambęrt markatali teirra. Tann seyšur, iš soleišis veršur seldur og keyptur av hagaeigarum sķna millum, veršur goldin viš fullum virši. Eru partarnir ósamdir um viršiš, veršur taš įsett viš lógligari meting.


§ 24.
1) Skeyti ella annaš avhendingarskjal višvķkjandi hagajųrš, har iš kenning er, skal skila til, hvussu nógvur kenningarseyšur fylgir viš jųršini. Um so ikki er, skal taš viš tinglesingini tilskilast skjalinum ręttarummęli.

Viš festiskifti ella avhending av tęnastujųrš ķ haga, har iš kenning er skal, tį iš frįfarandi brśkari eigur ogn ķ sama haga, ųll seyšaskipan hansara bżtast lķka til alla jųrš hansara eftir markatali.

Ross.

§ 25. Rossaskipanina ķ haganum ger hagaeigarin av ella, um taš er felagshagi, hagastevnan, kallaš saman viš ķ minsta lagi 1. mįnašar varningi. Ger hagaeigarin (hagastevnan) av, at skipanin skal vera stųrri enn 1 ross upp į mųrkina, skal avgeršin sum skjótast bošast sżslumanninum. Hesin sęr til at kunngera hetta ķ nęstu bygdini viš uppslagi ella į annan nżtiligan hįtt. Hóast ta av hagaeigaranum (hagastevnuni) sambęrt fyrsta punktum tiknu avgerš kunnu hagaeigararnir ķ bygdini ķ felag viš grannastevnuvištųku gera av, at taš ķ bygdarhųgunum skal kunna fręlsast upp til 1 ross į mųrkina.

Fyl undir 1 įr telja ikki viš ķ undannevnda fųri.


§ 26.
Luteigari ķ felagshaga kann leiga śt rętt sķn til rossahald. Teir einstųku luteigararnir kunnu sjįlvir gera av, um skipanin skal vera serogn ella samogn hjį nųkrum ella ųllum luteigarunum.


§ 27.
Sżslumašurin skal hvųrt įr į grannastevnu krevja frįgreišing frį bygdarmonnum um, hvussu mong ross eru ķ bygdini, og ķ hvųrjum hųgum tey hava fręlsi, og skriva um hetta ķ lųgreglugeršabókina. Hvųr tann, sum hevur  ross ķ nųkrum haga ķ bygdini, skal tį, um nakar luteigari ķ tķlķkum haga krevur taš, greiša frį viš hvųrjum rętti hann hevur ross.

Gęs.


§ 28.
Vištųku um, hvųrt loyvt skal vera at hava gęs ķ haganum (viš ķ tķ tal, gjald v.m.), ger hagaeigarin av (ķ felagshaga hagastevnan).


Ymiskar reglur um hagarųktina.

§ 29. Ķ felagshaga eigur hvųr eigari samsvarandi markatali sķnum nżtsluręttin til seyšahald, rossahald og gįsahald ķ haganum eins og ųll til hagan liggjandi ręttindi, sum ikki annaš ķ lóggįvuni er įsett um.

Samsvarandi hesum veršur inntųka og śtreišsla bżtt av allari felagsnżtslu av haganum ella til hendan liggjandi ręttindi eins vęl og alt arbeiši, iš kemur fyri av hesum.


§ 30.
10inda hvųrt įr skal sżslumašur skipa fyri į grannastevnu at velja menn at ganga um mark ķ bygdarhųgunum. Teir verša valdir av hagaeigarunum og brśkarunum teirra millum fyri hvųnn haga viš atkvųšumeiriluta eftir markatali. Veršur einki val, tilnevnir sżslumašurin teir.

Menninir skulu sķšan sum skjótast ganga um hagamarkini ķ samgongu. Er ósemja um taš, ger tann elsti av monnunum av, nęr iš samgongan skal vera. Eftir marknagonguna skulu teir hvųr sęr siga teimum avvaršandi hagaeigarunum (ķ felagshaga stżrinum, um tķlķkt er til) frį śrslitinum av marknagonguni; skuldi viš hesum nakar ivi komiš fram, hvar iš ręttaš markiš er, kunnu menninir ikki taka avgerš um hetta.

Śtreišslan av at seta mark og višlķkahald skal bżtast lķka millum hagarnar viš sama markaskili.


§ 31.
Rųktingarmenninir skulu viš kvųldvarningi gera teimum avvaršandi boš til alt arbeiši ķ haganum, utttan so at hagastevnan hevur gjųrt ųšrvķsi av; viš sama varningi skulu teir gera avvaršandi grannum samgonguboš, uttan so at ųšrvķsi er samtykt teirra og hagaeigaranna millum.


§ 32.
2) (Avtikin).


§ 33.
2) (Avtikin).

Rętturin til bit hjį hagaseyši innangaršs.

§ 34. Ręttin til bit hjį seyši į bųi ella ašrari innangaršsjųrš eigur ķ tķšini frį 25. oktober til 14. mai eigarin av omanfyri liggjandi haga, uttan so at annaš lógligt er fyrisett.

Ķ teimum bygdum, har iš innangaršsjųršin er matrikuleraš sambęrt kunngerš nr. 198 frį 15. juli 1931, hevur hvųr eigari, sum hevur kenning og eigur rętt til vetrarbit į bųnum, heimild at tilskila sęr hendan į sķnum bųi einans fyri egnum seyši ķmóti at siga frį sęr annan rętt til bit į bųi og ķmóti ķ omanfyri nevnda tķšarskeiši at halda bų sķn vęl og viršiliga innstikašan.

Hvųr bųeigari ella brśkari skal hava heimild til ķ tķšini, sum bųurin liggur opin fyri seyšabiti, at stika inn og friša lendi, sum er sįtt viš grasfręi, ķ tvey fylgjandi įr eftir sįingina. Tó kann bert upp til ¼ av bųnum hjį avvaršandi eigara ella brśkara stikast inn. Hagastżriš skal ķ hvųrjum einstųkum fųri fįa boš um tķlķkt stik.


§ 35.
Veršur broyting av bittķšini ynskjandi ella neyšug, veršur mįliš um ikki loyst ķ sįtt og semju at gera av į landbśnašarstevnuni.

Framleinging av bittķšini um vįriš kann fara fram viš jįttan frį so mongum, sum eiga ella brśka tveir trišingar av avvaršandi bųi (roknaš eftir skattamerkum) eins og stytting av tķšini bęši um vįriš og um heystiš kann fara fram, tį iš so mangir jįtta, sum eiga ella brśka tveir trišingar av honum ella av hųgunum viš bitrętti (roknaš eftir markatali). Tķlķk frįvik galda tó bert taš eina vįriš ella heystiš og ikki longri tķš enn 2 vikur.

Reglurnar ķ hesi grein verša ikki at nżta višvķkjandi jųrš, iš er stikaš inn sambęrt reglunum ķ § 34, 2. og 3. stykki.


§ 36.
3) Rętturin til bit į dyrkašum trųšum kann bęši av eigaranum og hagaeigaranum krevjast endaliga loystur av, um so er, at slķk avloysing ikki foršar fyri vetrarbiti į teimum ikki vetrarfrišašu lendunum. Harumframt kann avloysing į sama hįtt krevjast, tį iš avvaršandi lendi ętlast nżtt til tręgróšursseting ella nżgerš av urtagarši ella fiskaplįssi ella tķlķka viš bit ósambęrliga nżtslu. Avloysingin fer fram fyri fult endurgjald av viršinum į bitręttinum.


§ 37.
Er ósemja um, hvųrt avloysing kann krevjast, ella er ósemja um stųddina į endurgjaldinum, veršur mįliš gjųrt av viš geršarrętti av 2 monnum, ein valdur av hvųrjum parti sęr. Hevur annar parturin ikki innan 4 vikur aftanį, at heitt er į hann til tess, valt ein geršarręttarmann, eigur hin parturin rętt at velja bįšar menninar. Hesir velja ein įstųšumann, įšrenn teir fara undir višgeršina; eru teir ósamdir um at velja hann, velur sżslumašurin hann.

Geršarręttarśrskuršurin kann innan 4 vikur skjótast inn fyri landbśnašarstevnuna.


§ 37 a.
3) Ķ seinasta lagi 4 vikur aftan į at endurgjaldsmįliš er endaliga gjųrt av, skal avvaršandi innangaršslendi rinda endurgjaldiš ķ Fųroya Jaršargrunn, hvašan gjaldiš veršur goldiš avvaršandi hagaeigara ella festara, ķ felagshaga hagastżrinum, tį iš fyri Fųroya Jaršarrįši til fulnar er prógvaš, at ķ avvaršandi haga eru gjųrdar hentar og tķšarhóskandi atgeršir at bųta um seyšabrśkiš ķ haganum.


Um avmarkaša nżtslu av haganum.

Summarhagi hjį neytum.

§ 38. Hagaeigarin – ella, um taš er felagshagi, hagastevnan – kann haganum višvķkjandi gera av, hvųr iš kann lata neyt ganga į biti ķ haganum, og um višurgjald skal latast fyri bitiš, og tį ķ tķ fųri taka tęr gjųllari neyšugu avgerširnar um stųdd į višurlagnum v.m. Tykir onkrum rętt sķn skerdan av tķlķkari avgerš, kann hann skjóta hana inn fyri landbśnašarstevnuna. Taš sama veršur, um tveir ella fleiri klandrast um heimildina til ella stųdddina į rętti til bit ķ haga, tó at ķ tķ fųri skal hagaeigarin (ķ felagshaga stżriš) kallast inn sum partur.

Torvskuršur.

§ 39. Ķ torvheišum, sum ikki eru bżttir teirra millum, sum ķ teimum eiga torvskuršarrętt, kann hvųr teirra bert skera torv til neyšugt hśsbrśks.

Hvųrt torvheišar eru bżttir ella ikki, kann hagaeigarin (ķ felagshaga hagastevnan) fyriseta reglur um nżtsluna av torvskuršarręttinum, sum tó ikki mugu strķša ķmóti reglunum ķ hesi lóg, og įseta višurlag fyri torvskurš ķ haganum. Tann, sum tykir rętt sķn skerdan av tķlķkari avgerš, kann skjóta hana inn fyri landbśnašarstevnuna.


§ 40.
Hvųr tann, iš sker torv ķ haga, skal ganga soleišis um, at taš skašar hagan sum minst. Serliga skal hann leggja seg eftir forsvarligum avgrevsti, soleišis at svųršurin ikki veršur skaddur meira enn neyšsżnt; hann skal harumframt veita vatniš frį torveygunum, um taš annars hevši veršiš standandi, og ikki lata torv ella annan grevstur slųšast um hógvin. Torveygaš skal harumframt beinan vegin leggjast aftur viš avgrevstrinum.


§ 41.
Sżslumašur skal ķ tķšarskeišnum frį 1. juli til 15. november, um rųktingarmašur ella hagaeigari klagar um hagreišing av torvheišum, og, um eingin klaga kemur, tį iš longsta lagi 5 hvųrt įr, fara um torvheišarnar viš tilnevndum vitnum at hyggja eftir, um teir vera umgingnir forsvarliga. Umfaringin veršur lżst viš kvųldvarningi viš komuboši til rųktingarmenninar ķ avvaršandi haga og kunngerš ķ tķ bygd, sum hagin hoyrir til.

Tykjast torvheišarnir umgingnir óforsvarliga, bošar sżslumašurin avvaršandi undir dagsekt at vęla um tey funnu brekini innan eina av honum įsetta freist. Rųktingarmenninir ķ haganum hava skyldu at fylgja sżslumanninum til umsjónina og at įvķsa torvheišarnar; teir hava somuleišis skyldu, tį iš sżslumašurin krevur taš, at sķggja til, at tey av honum givnu boš višvķkjandi umvęling av brekum verša fylgd, og annars at boša honum frį tķ.

Višvķkjandi torvheišum uttan um Tórshavn veršur taš verandi viš teimum um hesar galdandi reglum; broytingar ķ hesum kunnu gerast av rįšharradeildini fyri landbśnaš og fiskivinnu eftir tilmęli frį lųgtinginum.


§ 42.
Torvskuršarręttur kann av hagaeigara ella ųšrum eigara av jųrš, sum annar mašur hevur torvskurš ķ, krevjast loystur av, um taš metist neyšugt ella av almiklum tżdningi fyri hóskandi brśki ella frišing av lendinum, at ręttindi halda uppat. Um taš ikki ķ stašin fyri til tann, sum eigur torvskuršarręttindi, kunnu leggjast av torvheišar, sum nųkulunda liggja lķka vęl fyri hjį honum sum teir, hann higartil hevur havt rętt at nżta, ella eru so mikiš stųrri ķ dygd, at taš vigar upp ķmóti at liggja óhųgliga fyri, er avloysingin harumframt treytaš av, at torvskuršarrętturin metist at vera av minni tżdningi fyri tann avvaršandi. Avloysingarhįtturin eins vęl og višurlagsstųddin verša gjųrd av viš meting (§ 45); tó er taš tilskilaš honum, iš eigur torvskuršarręttindi, at krevja avloysing ķ peningi.


§ 43.
Kann avloysing ikki fara fram eftir hesum reglum, skulu, um nakar av pųrtunum krevur taš, takast avgeršir, iš miša ķmóti at fyribyrgja ósemju partanna millum, eitt nś viš at avmarka stųšiš undir at śtinna ręttindini. Viš tķlķkari skipan av višurskiftinum skal gevast gętur, at ręttindi ikki verša skerd, og at śtinningin av teimum ikki ķ nakran tżšuligan mun gerst tvųrligari fyri tann, iš eigur torvskuršarręttindi, ella truplari fyri eigaran.


§ 44.
Tann, iš eigur torvskuršarręttindi, kann krevja avloysing, tį iš fylgjandi treytir eru har:

1.      at taš lendiš, sum hann sker torv ķ, skal nżtast til uppdyrkingar,

2.      at ein fyri hann tryggjandi skipan sambęrt § 43 ikki kann fremjast,

3.      at taš annašhvųrt fyri at śtinna nżtsluna ella fyri at varšveita hana ķ framtķšini metist neyšugt, at ręttindini verša avloyst, og eisini

4.      at taš uttan stórvegis ampa fyri eigaran kunnu leggjast av til tann, iš eigur torvskuršarręttindi, tķlķkir torvheišar, sum tilskilaš ķ § 42, 2. punktum.

Kunnu tķlķkir torvheišar ikki leggjast av, kann tann, iš eigur torvskuršarręttindini, tį iš tęr 3 fyrst tilskilašu treytirnar eru har, krevja avloysing ķ peningi.


§ 45.
Ósemja um, hvųrt avloysing kann krevjast, ella um slag og stųdd į endurgjaldinum, veršur gjųrt av – og įseting av skipan eftir § 43 fer fram viš geršarrętti ella mųguliga av landbśnašarstevnuni sambęrt § 37.


§ 46.
Hvųr sambęrt §§ 43 og 45 gjųrd skipan um višurskiftini millum eigara og tann, iš eigur torvskuršarręttindini, kann 10 įr aftanį krevjast lųgd undir nżggja roynd eftir somu reglum. Taš sama er galdandi fyri skipan, įsett undir śtskifting.

Um at halda varšagųtur.

§ 47. Lųgtingiš hevur heimild at įseta reglur um hald av varšagųtum.


Sjeyndi partur.

Revsing og įtala.

Ręttargangsreglur.

Nęr lógin kemur ķ gildi.


§ 48.
Brot į §§ 4, 15, 16, 17, 20, 21, 25, 2. punktum, 27, sķšsta punktum, 30, 2. stykki, 31, 32, 2. punktum, 39 og 40 ķ hesi lóg verša revsaš viš sekt, alt treytaš av, at ikki haršari revsing eftir vanligum reglum ķ lóggįvuni er uppiborin.

Brot į § 15 veršur harumframt sektaš eyka viš 4 kr. fyri hvųrt lamb sum óręttiliga er markaš, og fyri brot į § 17 eyka viš 8 kr. fyri hvųnn brundseyš, sum er sleptur upp fęrri enn fyrisett.

Viš brot į § 32, 2. punktum skal tann seki viš tvingsilssekt geva seg undir at avlķva avvaršandi hund ella beina hann śr bygdini.

4) Allar sektir eftir hesi lóg fara ķ rķkiskassan. Viš brot į § 20 skal harumframt tann seyšur, sum ólógliga veršur hildin sum kenning, verša mistur til frama fyri avvaršandi sóknarhjįlparkassa.


§ 49.
5) Revsimįl, sum havast upp eftir hesi lóg, višgerast sum lųgreglumįl. Viš brot į §§ 16, 31, 32, 2. punktum, og 39 kann įtala bert fara fram, tį iš hon veršur kravd av onkrum avvaršandi hagaeigara, og viš brot į §§ 15 og 17 bert, tį iš hon veršur kravd av onkrum, iš er eigari ķ haga į avvaršandi oyggj.


§ 50.
Ósemjur višvķkjandi teimum ķ lógini umrųddu ręttindum og skyldum verša višgjųrdar eftir lógini um landbśnašarstevnur.


§ 51.
Viš ”grannastevnulógini” er at skilja ķ hesi lóg ”Lov for Fęrųerne om Grandestęvne m.m. af 18. Maj 1937”; viš hegnlógini” er at skilja ”Lov for Fęrųerne om Hegn og Markfred af 18. Maj 1937”;  viš ” lógini um landbśnašarstevnur" er at skilja ”Lov for Fęrųerne om Landvęsenkommissioner af 31. Marts 1926”.


§ 52.
Henda lóg fęr gildi tann 1. juli 1938. Sżslumašurin sęr til, at taš ķ tķšarskeišinum frį 30. september til endan į desember 1938 fyri hvųnn felagshaga veršur hildin hagastevna at velja stżri og rųktingarmenn. Frį tķ, at lógin fęr gildi, fer śr gildi lóg um skipanina av teimum til hagamįliš ķ Fųroyum hoyrandi višurskifti frį 23. februar 1866 eins og allar reglur, iš ikki samsvara viš hesa lóg.

1)       Broytt viš Ll. nr. 55 frį 16.08.1962.

2)       Broytt viš Ll. nr. 82 frį 19.08.1990.

3)       Broytt viš MB. nr. 6 frį 04.01.1944.

4)       Broytt viš L. nr. 186 frį 07.06.1958.

5)       Broytt viš Lb. nr. 555 frį 01.11.1984 om rettens pleje, sum sett ķ gildi viš L. nr. 92 frį 23.02.1988, § 688.

6)      Sektin fer nś ķ rķkiskassan sbr. L. nr. 186 frį 07.06.1958.



Sniðgivið og forritað hevur KREA
Mjólkavirkið Búnaðarmanna
KREA